இறைவனை எப்போது நினைத்தாலும் போதுமா? மகாவிஷ்ணு உணர்த்திய உண்மை
Lord Mahavishnu: தன்னைவிட சிறந்த பக்தர் யாரும் இல்லை என நினைத்த நாரதரின் ஆணவத்தை மகாவிஷ்ணு ஒரு சம்பவத்தின் மூலம் போக்கினார். வாழ்க்கையின் கடமைகளுக்கு இடையிலும் இறைவனை மறக்காமல் நினைத்த விவசாயியே சிறந்த பக்தர் என அவர் உணர்த்தினார். இறைநம்பிக்கை என்பது வழிபாட்டில் மட்டுமல்ல, அன்றாட வாழ்க்கைக் கடமைகளை நேர்மையாகச் செய்வதிலும் உள்ளது என்பதே இந்தக் கதையின் கருத்தாகும்.
நாராயணரின் மீது அளவற்ற பக்தி கொண்ட நாரதர், தன்னைவிட சிறந்த பக்தர் யாரும் இல்லை என எண்ணினார். நாரதரின் ஆணவத்தை உணர்ந்த மகாவிஷ்ணு, பூலோகத்தில் வாழும் ஒரு விவசாயியே சிறந்த பக்தர் எனக் கூறினார். அந்த விவசாயி தனது அன்றாட கடமைகளைச் செய்து கொண்டே இறைவனை மனதில் நினைத்து வந்தார். இதைக் கண்ட நாரதருக்கு, தான் எப்போதும் நாராயண நாமத்தை உச்சரித்தும் ஏன் சிறந்த பக்தராக கருதப்படவில்லை என்ற சந்தேகம் எழுந்தது. அப்போது மகாவிஷ்ணு எண்ணெய் நிரம்பிய கிண்ணத்தை கொடுத்து, ஒரு துளியும் சிந்தாமல் அதை எடுத்துச் செல்லுமாறு நாரதரிடம் கூறினார். கிண்ணத்தில் கவனம் செலுத்தியதால் நாரதரால் நாராயண நாமத்தை உச்சரிக்க முடியவில்லை என்பதை அவர் உணர்ந்தார். கடமைகளையும் பொறுப்புகளையும் நிறைவேற்றியபடியே இறைவனை மறக்காமல் நினைப்பதே உண்மையான பக்தி என்பதை மகாவிஷ்ணு நாரதருக்கு உணர்த்தினார்.
நாரதரின் பக்தியும் ஏற்பட்ட ஆணவமும்
மகாவிஷ்ணுவின் மீது அளவற்ற பக்தி கொண்ட நாரதர், எப்போதும் வீணையுடன் நாராயண நாமத்தை உச்சரித்தபடியே இருப்பார். தொடர்ந்து இறைவனின் நாமத்தை ஜெபித்து வருவதால், தன்னைவிட சிறந்த பக்தர் உலகில் யாரும் இல்லை என்ற எண்ணம் அவருக்குள் உருவானதாக ஆன்மிகக் கதை கூறுகிறது. கடமைகளையும் பொறுப்புகளையும் நிறைவேற்றியபடியே இறைவனை மறக்காமல் நினைப்பதே உண்மையான பக்தி என்பதை மகாவிஷ்ணு நாரதருக்கு உணர்த்தினார்.
சிறந்த பக்தர் யார்?
ஒருமுறை வைகுண்டம் சென்ற நாரதர், மகாவிஷ்ணுவிடம் உலகிலேயே சிறந்த பக்தர் யார் என்று கேட்கிறார். நாரதரின் மனதில் இருந்த ஆணவத்தை உணர்ந்த மகாவிஷ்ணு, பூலோகத்தில் வாழும் ஏழை விவசாயி ஒருவர்தான் தனது சிறந்த பக்தர் என்று பதிலளிக்கிறார். இதனால் ஆச்சரியமடைந்த நாரதர், அந்த விவசாயியை நேரில் சென்று கவனிக்க முடிவு செய்கிறார்.
விவசாயியின் இறைநம்பிக்கை
வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்ட சூழலிலும் அந்த விவசாயி தனது குடும்பத்திற்காகவும் வாழ்வாதாரத்திற்காகவும் தொடர்ந்து உழைத்து வந்தார். தினசரி பணிகளுக்கு இடையே காலையிலும், மதியத்திலும், இரவு உறங்குவதற்கு முன்பும் சில முறை மட்டுமே நாராயண நாமத்தை நினைத்து வழிபட்டார். இதைக் கண்ட நாரதருக்கு, தாம் நாள் முழுவதும் இறைவனை நினைப்பதாக இருந்தும் அந்த விவசாயியை எப்படி சிறந்த பக்தர் என்று கூற முடியும் என்ற சந்தேகம் ஏற்பட்டது.
Also Read: வாஸ்து சாஸ்திரம்: கேஸ் அடுப்பின் அருகே இந்த பொருட்களை வைக்கவே கூடாது..!
எண்ணெய் கிண்ணம் மூலம் உணர்த்திய பாடம்
நாரதரின் சந்தேகத்தை தீர்க்க மகாவிஷ்ணு, விளிம்பு வரை எண்ணெய் நிரப்பப்பட்ட கிண்ணத்தை கொடுத்து, ஒரு துளிகூட சிந்தாமல் அதை எடுத்துக்கொண்டு உலகைச் சுற்றி வரச் சொல்கிறார். பணியை முடித்துவிட்டு வந்த நாரதரிடம், பயணத்தின் போது எத்தனை முறை நாராயண நாமத்தை உச்சரித்தாய் என்று மகாவிஷ்ணு கேட்கிறார். கிண்ணத்தில் கவனம் செலுத்தியதால் இறைவனை நினைக்கக்கூட நேரம் கிடைக்கவில்லை என்பதை நாரதர் உணர்கிறார்.
உண்மையான பக்தி எது?
வாழ்க்கையில் பல்வேறு சிரமங்களையும் பொறுப்புகளையும் எதிர்கொண்டபோதும், தனது கடமைகளை செய்து கொண்டே இறைவனை மறக்காமல் நினைக்கும் விவசாயியின் பக்தியே உயர்ந்தது என்று மகாவிஷ்ணு நாரதருக்கு விளக்குகிறார். இதன் மூலம் பக்தி என்பது வழிபாட்டில் மட்டும் இல்லாமல், அன்றாட கடமைகளை நேர்மையாக நிறைவேற்றுவதிலும் இறைநம்பிக்கையை கைவிடாமல் இருப்பதிலும் உள்ளது என்ற கருத்து வலியுறுத்தப்படுகிறது. இதைக் கேட்ட நாரதரின் ஆணவமும் நீங்கியதாக ஆன்மிகக் கதை தெரிவிக்கிறது.
