கிராமத்தை ஆள்வது யார்? உண்மையான முடிவுகள் எப்படி எடுக்கப்படுகின்றன?

இந்தியாவில் உள்ள பெரும்பாலான கிராமங்களில் உள்ளாட்சி நிர்வாகத்தின் தலைவர் சர்பஞ்ச் ஆவார். கிராம மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் சர்பஞ்ச், கிராம பஞ்சாயத்திற்குத் தலைமை தாங்குகிறார். கிராம அளவில் சர்பஞ்சின் பங்கை, நகரங்களில் மேயரின் பங்குடன் ஒப்பிடலாம். சர்பஞ்சுடன் பஞ்சாயத்துச் செயலாளரும் உடன் இருப்பார். பொதுவாக அரசாங்கத்தால் நியமிக்கப்படும் இந்த அதிகாரி, பஞ்சாயத்தின் பதிவுகள், ஆவணங்கள் மற்றும் அன்றாட நிர்வாக விவகாரங்களை நிர்வகிக்கிறார்.

பெண்களின் முக்கியப் பங்கு

இந்தியாவில் கிராமப்புற உள்ளாட்சி நிர்வாகத்தில் பெண்களும் குறிப்பிடத்தக்க பிரதிநிதித்துவத்தைப் பெற்றுள்ளனர். நாடு முழுவதும் 15 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட பெண்கள் கிராமப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளாக உள்ளனர் என்று பல்வேறு அறிக்கைகள் குறிப்பிடுகின்றன. சில மாநிலங்களில், பஞ்சாயத்து இடங்களில் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம் 50 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக உள்ளது. இந்த மாற்றம் ஒரே இரவில் நிகழ்ந்துவிடவில்லை. 1992-ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட 73-வது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் மூலம் கிராமப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு அரசியலமைப்பு அந்தஸ்து வழங்கப்பட்டது.

73வது அரசியலமைப்புத் திருத்தம் என்ன கூறியது?

73வது அரசியலமைப்புத் திருத்தம், கிராம அளவில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பஞ்சாயத்து முறைக்கு அரசியலமைப்பு அங்கீகாரம் அளித்தது. பஞ்சாயத்துகளுக்கான தேர்தல்கள் பொதுவாக ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடத்தப்பட்டன. மேலும், பஞ்சாயத்துகளில் குறைந்தபட்சம் மூன்றில் ஒரு பங்கு இடங்களை பெண்களுக்கு ஒதுக்கீடு செய்வதையும் அது கட்டாயமாக்கியது. பின்னர், பல மாநிலங்கள் இந்த இட ஒதுக்கீட்டை 50 சதவீதமாக உயர்த்தின.

கிராம சபை என்றால் என்ன?

கிராம நிர்வாகத்தில் மற்றொரு முக்கிய அமைப்பு கிராம சபை ஆகும். கிராம பஞ்சாயத்தில் வாக்களிக்கும் உரிமை உள்ள ஒவ்வொருவரும் கிராம சபையின் உறுப்பினர் ஆவார். இதன் பொருள், இது சிறப்பாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில உறுப்பினர்களைக் கொண்ட குழு அல்ல என்பதாகும். கிராமத்தில் வாக்களிக்கத் தகுதியுள்ள அனைவரும் கிராம சபையின் அங்கத்தினர்களாக உள்ளனர். கிராம வளர்ச்சித் திட்டங்கள், உள்ளூர் தேவைகள் மற்றும் பஞ்சாயத்துத் திட்டங்கள் குறித்து மக்கள் விவாதிப்பதற்கான ஒரு மன்றமாக கிராம சபை விளங்குகிறது.

பஞ்சாயத்துகளுக்கான 29 அம்சங்கள்

73வது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் 11வது அட்டவணையானது, 29 துறைகளைப் பஞ்சாயத்துகளுடன் இணைத்துள்ளது. குடிநீர், கிராமப்புறச் சாலைகள், வேளாண்மை, ஆரம்ப சுகாதாரம், கல்வி போன்றவை இதில் அடங்கும். இருப்பினும், இந்தத் துறைகள் அனைத்திற்குமான முழு அளவிலான அதிகாரங்களும் நிதிகளும் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் ஒரே மாதிரியாகப் பஞ்சாயத்துகளுக்கு மாற்றப்படவில்லை. இதன் விளைவாக, சில சமயங்களில், ஒரு கிராமத்தில் ஒரு சிக்கலைத் தீர்க்க வேண்டியிருந்தாலும்கூட, தேவையான நிதி அல்லது அனுமதிகளுக்காகப் பஞ்சாயத்துகள் உயர் அரசுத் துறைகளையே சார்ந்திருக்க வேண்டியுள்ளது.

பெண் சர்பஞ்ச்.. முடிவுகளை எடுப்பது யார்?

இட ஒதுக்கீட்டின் மூலம் பெண்களுக்கு அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் அதிகரித்திருந்த போதிலும், சில பகுதிகளில் ஒரு பெண் சர்பஞ்ச் பதவிக்கு பதிலாக அவரது கணவரோ அல்லது பிற ஆண் உறவினரோ நியமிக்கப்பட்டு முடிவுகளை எடுக்கின்றனர் என்று ஆய்வுகளும் சமூக அமைப்புகளும் ஆவணப்படுத்தியுள்ளன. இது பொதுவாக ‘சர்பஞ்ச் பதி’ என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இருப்பினும், இது ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் நடக்கிறது என்று கூறுவது உண்மையல்ல. பல பெண் சர்பஞ்ச்களே பஞ்சாயத்துகளைத் திறம்பட நடத்தி வருகின்றனர்.

உண்மையில் இந்தக் கிராமத்தை ஆள்வது யார்?

அரசியலமைப்பு ரீதியாக, பதில் தெளிவாக உள்ளது. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சர்பஞ்ச், பஞ்சாயத்து மற்றும் கிராம சபை ஆகியவை ஒரு கிராமத்தின் உள்ளாட்சி நிர்வாகத்தில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. ஆனால் நடைமுறையில், கிராம நிர்வாகம் செயல்படும் விதம் பல காரணிகளைச் சார்ந்துள்ளது. பஞ்சாயத்து எவ்வளவு நிதி பெறுகிறது? தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதி தானே முடிவுகளை எடுக்கிறாரா? கிராம சபைக் கூட்டங்களில் எத்தனை பேர் கலந்துகொள்கிறார்கள்? இது போன்ற காரணிகள் உள்ளாட்சி நிர்வாகத்தைப் பாதிக்கின்றன.

கிராம சபையில் கலந்துகொள்வது ஏன் முக்கியம்?

கிராம சபையில் பங்கேற்பது, கிராம மக்களுக்குத் தங்கள் உள்ளூர் நிர்வாகம் குறித்து நேரடியாகக் கேள்வி எழுப்பவும், தங்கள் கருத்துக்களைத் தெரிவிக்கவும் ஒரு வாய்ப்பை வழங்குகிறது. கிராம சபையில் அதிக எண்ணிக்கையில் மக்கள் கலந்துகொள்ளவில்லை என்றால், கிராம வளர்ச்சித் திட்டங்கள் மற்றும் நிதிப் பயன்பாடு போன்ற விஷயங்களில் மக்களின் நேரடிப் பங்கேற்பு குறைய வாய்ப்புள்ளது. எனவே, “நமது கிராமத்தை யார் ஆளுகிறார்கள்?” என்ற கேள்விக்கான பதில், சர்பஞ்சின் பெயரை அறிவது மட்டுமல்ல. கிராம சபையில் மக்கள் எவ்வளவு தீவிரமாகப் பங்கேற்கிறார்கள் என்பதும் ஒரு முக்கிய காரணியாகும்.