இந்தியாவில் உள்ள எல்லா மாநிலங்களும் ஏன் இவ்வளவு வித்தியாசமாக இருக்கின்றன?

1947-ல் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றபோது, ​​அது ஒரு தனி நாடு சுதந்திரம் பெற்ற கதையாக இருக்கவில்லை. அது, பல சிறிய மற்றும் பெரிய ராஜ்ஜியங்களும் பிராந்தியங்களும் படிப்படியாக ஒன்றிணைந்து ஒரே இந்தியாவாக உருவான ஒரு பயணமாகும். இன்றைய இந்தியாவைப் புரிந்துகொள்ள, நமது சமஸ்தானங்களின் வரலாற்றையும் நாம் அறிந்திருக்க வேண்டும். சுதந்திரத்தின் போது, ​​இந்தியாவில் சுமார் 565 சமஸ்தானங்கள் இருந்தன. அவற்றுக்குத் தங்களின் சொந்த மன்னர்கள் அல்லது ராணிகள், தங்களின் சொந்த ஆட்சி முறைகள், மற்றும் சில சமயங்களில், சிறப்பு விதிகள் இருந்தன. இவை அனைத்தும் நேரடியாக பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் பகுதியாக இருக்கவில்லை, ஆனால் சமஸ்தானங்களாகவே தொடர்ந்தன. அதாவது, அக்காலத்தில் இந்தியா என்பது ஒரே நிர்வாக அமைப்பின் கீழ் இருந்த ஒரு பிராந்தியம் மட்டுமல்ல, அது பல வேறுபட்ட நிர்வாகப் பிராந்தியங்களின் ஒரு தொகுப்பாக இருந்தது.

565 சமஸ்தானங்கள் எவ்வாறு ஒன்றிணைக்கப்பட்டன?

1947-க்குப் பிறகு, இந்த அனைத்து சமஸ்தானங்களையும் இந்தியாவுடன் இணைப்பது ஒரு பெரிய சவாலாக அமைந்தது. இந்தச் செயல்பாட்டில், அப்போதைய துணைப் பிரதமரும் உள்துறை அமைச்சருமான சர்தார் வல்லபாய் பட்டேலும், அவரது உதவி அதிகாரி வி.பி. மேனனும் முக்கியப் பங்கு வகித்தனர். இந்தியாவுடன் இணைவதற்காக ஒவ்வொரு சமஸ்தானத்தின் ஆட்சியாளர்களுடனும் பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்தப்பட்டன. பல சமஸ்தானங்கள் இந்தியாவுடன் சேர உடனடியாக ஒப்புக்கொண்டன. இருப்பினும், சில சமஸ்தானங்களின் விஷயத்தில் நிலைமை கடினமாகியது. திருவிதாங்கூர் சிறிது காலம் சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை வெளிப்படுத்திய போதிலும், அது இறுதியில் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது. ஜுனாகத்தின் ஆட்சியாளர் பாகிஸ்தானுடன் இணைய முடிவு செய்த நிலையில், அங்குள்ள மக்களின் பெரும்பான்மைக் கருத்தும், அதைத் தொடர்ந்த நிகழ்வுகளும் அந்த முடிவை மாற்றின. இருப்பினும், ஹைதராபாத் சமஸ்தானம் இந்தியாவுடன் இணைய உடனடியாக ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. இறுதியாக, 1948-ல், இந்திய அரசாங்கம் இராணுவ நடவடிக்கை எடுத்த பிறகு, ஹைதராபாத் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது. இவ்வாறு, பல சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு நிறைவடைந்து, 1950-க்குள் இந்தியா ஒரு அரசியலமைப்பு குடியரசாக மாறியது.

ஆனால், உண்மையான கேள்வி இங்கிருந்துதான் தொடங்குகிறது. எல்லாப் பகுதிகளும் இந்தியாவின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதால், அவை அனைத்தும் ஒரே நிலையில் இருந்து தங்கள் பயணத்தைத் தொடங்கவில்லை. ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் அதன் சொந்த கடந்த காலம் உண்டு. சில பகுதிகளில், ஆட்சியாளர்கள் கல்வி மற்றும் மருத்துவம் போன்ற துறைகளுக்கு முன்னதாகவே முன்னுரிமை அளித்தனர். மற்ற பகுதிகளில், அத்தகைய வளர்ச்சி குறைவாகவே இருந்தது. பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கீழ் நேரடியாக இருந்த பகுதிகளில்கூட வளர்ச்சிக் கொள்கை ஒரே மாதிரியாக இருக்கவில்லை. உதாரணமாக, அப்போதைய திருவிதாங்கூர் பகுதியை எடுத்துக் கொண்டால், அங்கு சுதந்திரத்திற்கு முன்பே கல்வி மற்றும் சுகாதாரத் துறைகளில் சில முக்கியமான நடவடிக்கைகள் தொடங்கப்பட்டன. குறிப்பாக, கல்வி விரிவாக்கத்திற்கு முன்னுரிமை அளித்தது அந்தப் பகுதிக்கு ஒரு ஆரம்ப சாதகத்தை உருவாக்கியது. பின்னர், திருவிதாங்கூரின் ஒரு பகுதியாக இருந்த கேரளாவிலும், கல்வி மற்றும் சுகாதாரத் துறைகளுக்கான முன்னுரிமை தொடர்ந்தது. அதாவது, கேரளா பெற்ற சாதகம் ஒரே இரவில் நிகழ்ந்துவிடவில்லை. அதற்குப் பின்னால், சுதந்திரத்திற்கு முன்பே தொடங்கிய சமூக மற்றும் நிர்வாக மாற்றங்களின் வரலாறு உள்ளது.

அதனால்தான் எல்லா மாநிலங்களும் ஒரே நிலையில் இருந்து தொடங்கவில்லை. 1950-ல் நவீன இந்தியா ஒரு புதிய அரசியலமைப்புடன் முன்னேறிக் கொண்டிருந்தபோது, ​​நாட்டின் எல்லாப் பகுதிகளும் ஒரே நிலையில் இருக்கவில்லை. சில இடங்களில் கல்வி முறை ஏற்கெனவே வலுவாக இருந்தது. மற்ற இடங்களில், மிகக் குறைவான பள்ளிகளே இருந்தன. சில இடங்களில், சுகாதார வசதிகள் இருந்தன. சில இடங்களில், அந்த அடிப்படை வசதிகள் கூட இன்னும் கிடைக்கப்பெறவில்லை. இது மக்களின் தவறல்ல. அவர்களுக்கு முன்னிருந்த நிர்வாக அமைப்புகள், ஆட்சியாளர்களின் முடிவுகள், பொருளாதார நிலைமைகள், சமூக மாற்றங்கள்… இவை அனைத்தும் அந்தப் பகுதிகளின் ஆரம்ப நிலையைப் பாதித்தன.

அப்படியென்றால், இந்த வேறுபாடுகள் ஏன் இன்னும் காணப்படுகின்றன?

இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, ஒவ்வொரு மாநிலமும் அதன் சொந்தக் கொள்கைகளுடன் முன்னேறியது. கல்வி, சுகாதாரம், தொழில், உள்கட்டமைப்பு, விவசாயம் மற்றும் நலன்புரி போன்ற துறைகளில் அரசாங்கங்கள் எடுத்த முடிவுகளும் மாநிலங்களின் வளர்ச்சியில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. அதனால்தான், இன்று மாநிலங்களுக்கு இடையே காணப்படும் வேறுபாடுகளுக்கு வரலாறு மட்டுமே காரணம் அல்ல. கடந்த காலத்தின் ஆரம்ப நிலைமைகள் ஒரு காரணமாக இருந்தாலும், சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு அரசாங்கங்கள் எடுத்த முடிவுகள் மற்றொரு முக்கிய காரணமாகும். ஒரு மாநிலம் எங்கிருந்து தொடங்கியது, இன்று அது எங்கே இருக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, அந்த இரண்டு விஷயங்களையும் ஒன்றாகப் பார்க்க வேண்டும்.

நீங்கள் இதை ஏன் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்?

ஒரு நிலையை மற்றொரு நிலையுடன் ஒப்பிடுவது மிகவும் எளிது. “அந்த நிலை ஏன் முன்னணியில் உள்ளது?” என்றும், “இந்த நிலை ஏன் பின்தங்கியுள்ளது?” என்றும் கேட்பது இயல்பானது. ஆனால், அந்த ஒப்பீட்டைச் செய்வதற்கு முன்பு, நாம் மற்றொரு கேள்வியைக் கேட்க வேண்டும்.

அந்த இரண்டு மாநிலங்களும் உண்மையில் ஒரே இடத்திலிருந்துதான் தங்கள் பயணத்தைத் தொடங்கினவா?

ஏனென்றால், ஒவ்வொரு மாநிலத்திற்கும் பின்னால் ஒரு தனித்துவமான வரலாறு உள்ளது. சில பகுதிகளுக்கு முன்னதாகவே சில வாய்ப்புகள் வழங்கப்பட்டன. சில பகுதிகள் தொடக்கத்திலிருந்தே பல தடைகளுடன் தங்கள் பயணத்தைத் தொடங்கின. அதனால்தான், ஒரு மாநிலம் எவ்வளவு தூரம் முன்னேறியுள்ளது என்பதை மட்டுமல்ல, அதன் பயணம் எங்கிருந்து தொடங்கியது என்பதையும் அறிவது முக்கியம். இந்தியா என்பது வெறும் ஒரு நாடு மட்டுமல்ல. அது பல வரலாறுகள், பல அனுபவங்கள் மற்றும் பல தொடக்கங்களால் ஒன்றாகக் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு நாடு. எனவே, மாநிலங்களுக்கு இடையிலான வேறுபாடுகளைப் புரிந்துகொள்ள, ஒருவர் முதலில் அவற்றின் கதை எங்கிருந்து தொடங்கியது என்பதை அறிய வேண்டும்.