யாரையும் மூதேவி என திட்டும் முன் இதைப்பற்றி தெரிந்து கொள்ளுங்கள்?
Goddess Lakshmi: பொதுவாக வசவுச் சொல்லாகப் பயன்படுத்தப்படும் 'மூதேவி' என்பது உண்மையில் பாற்கடலில் மகாலட்சுமிக்கு முன்பாகவே முதலில் தோன்றிய 'மூத்த தேவி' அல்லது 'ஜேஷ்டா தேவி' என்ற ஆன்மீகத் தெய்வத்தைக் குறிக்கும் சொல்லாகும்; தமிழில் 'தவ்வை' என்று போற்றப்படும் இவருக்கு கையில் துடைப்பம், காகக் கொடி மற்றும் கழுதை வாகனம் போன்ற தனித்துவமான வழிபாட்டுச் சின்னங்கள் வரலாற்றுச் சிற்பங்களில் அமையப் பெற்றுள்ளன.
பொதுவாக தற்கால சமூகத்தில் சோம்பலாக இருப்பவர்களையோ அல்லது தூய்மையற்ற சூழலில் வாழ்பவர்களையோ திட்டுவதற்காக ‘மூதேவி’ என்ற வார்த்தை பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. பலரும் இந்தச் சொல்லை ஒரு இழிவான சொல்லாகவே கருதுகின்றனர். ஆனால், வரலாற்று ரீதியாகவும் ஆன்மீக ரீதியாகவும் பார்க்கும்போது மூதேவி எனப்படும் ஜேஷ்டா தேவி ஒரு முதன்மையான புராணத் தெய்வம் என்பது பலருக்குத் தெரிவதில்லை. வறுமை அல்லது துரதிர்ஷ்டத்தின் அடையாளமாக மட்டுமே இன்று சுருக்கப்பட்டுவிட்ட இந்தத் தெய்வத்தின் உண்மை வரலாறு, நம் பண்டைய கல்வெட்டுகளிலும் இலக்கியங்களிலும் மிகவும் ஆழமாகவும் மரியாதையுடனும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
பாற்கடலில் முதலில் தோன்றிய ஜேஷ்டா தேவி: பெயர்க்காரணம்
இந்து புராணங்களின்படி, தேவர்களும் அசுரர்களும் இணைந்து அமுதத்தைப் பெறுவதற்காகப் பாற்கடலைக் கடைந்தபோது, பல அரிய பொருட்களும் தெய்வங்களும் வெளிப்பட்டன. மந்தார மரம், காமதேனு, ஐராவதம், கற்பக விருட்சம் மற்றும் அலைமகள் எனப்படும் மகாலட்சுமி ஆகியோர் பாற்கடலிலிருந்து தோன்றினர். ஆனால், இவர்கள் அனைவருக்கும் முன்பாகவே பாற்கடலில் இருந்து முதலில் வெளிப்பட்டவர் ஜேஷ்டா தேவி என்று ஆன்மீக நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. வடமொழியில் ‘ஜேஷ்டா’ என்றால் ‘மூத்தவர்’ அல்லது ‘முதலில் பிறந்தவர்’ என்று பொருளாகும். இதனால் இவர் மகாலட்சுமியின் மூத்த சகோதரியாகக் கருதப்படுகிறார். தமிழில் ‘மூத்த தேவி’ என்று அழைக்கப்பட்ட பெயரே, காலப்போக்கில் மருவி ‘மூதேவி’ என்று மாறியுள்ளது. எனவே, இது ஒரு வழிபாட்டுக்குரிய தெய்வத்தின் பெயரே தவிர, வசவுச் சொல் அல்ல.
தனித்துவமான தோற்றமும் ‘தவ்வை’ என்ற தமிழ்ப் பெயரும்
ஜேஷ்டா தேவியின் திருவுருவ அமைப்பு மற்ற தெய்வங்களை விட மாறுபட்ட மற்றும் தனித்துவமான சிறப்புகளைக் கொண்டது. அவரது வழிபாட்டுச் சின்னங்களாகக் கையில் துடைப்பம், காகக் கொடி மற்றும் அவரது வாகனமாகக் கழுதை ஆகியவை சித்தரிக்கப்படுகின்றன. சில பண்டைய சிற்பங்களில் இவருடன் அவரது மகனான மாந்தன் மற்றும் மகளான மாந்தி ஆகியோரும் இடம்பெற்றுள்ளனர். இதில் மாந்தனின் முகம் காளையின் (ரிஷபம்) வடிவத்தில் அமைந்திருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தமிழ்ப் பாரம்பரியத்தில் ‘தமக்கை’ அல்லது ‘மூத்த சகோதரி’ என்பதைக் குறிக்க ‘தவ்வை’ என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படும். மகாலட்சுமிக்கு அக்கா என்பதால், பண்டைய தமிழர்கள் இவரை ‘தவ்வை’ என்ற தூய தமிழ்ப் பெயரிலும் போற்றி வழிபட்டனர்.
Also Read: ஆடி மாதம்: தரிசிக்க வேண்டிய புகழ்பெற்ற அம்மன் கோவில்கள் என்னென்ன?
பண்டைய தமிழ் மன்னர்களின் வழிபாட்டு முறையில் ஜேஷ்டா தேவி
தற்போது இந்தத் தெய்வத்திற்கான வழிபாடு பெருமளவில் மறைந்துவிட்ட போதிலும், பல்லவர்கள், முற்கால பாண்டியர்கள் மற்றும் சோழர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் ஜேஷ்டா தேவிக்கு மிக உயரிய இடமும் மரியாதையும் அளிக்கப்பட்டிருந்தது. பல வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சிவன் கோயில்களில் இவருக்கென்று தனிச் சன்னதிகள் எழுப்பப்பட்டிருந்தன. நாட்டின் விவசாய வளம் பெருகவும், அரசாங்கம் எவ்விதப் பாதிப்பும் இன்றி நிலைத்து நிற்கவும் பல்லவ மன்னர்கள் ஜேஷ்டா தேவியை முதன்மைத் தெய்வமாக வழிபட்டு வந்ததை வரலாற்று ஆய்வுகளும் கல்வெட்டுகளும் உறுதிப்படுத்துகின்றன.
அதேபோல், சோழ பேரரசர்கள் போர்க்களத்திற்குப் புறப்படும் முன்பாக, தங்களுடைய ஆயுதங்களை இந்தத் தேவியின் பாதங்களில் வைத்து ஆசி பெற்றுச் சென்றனர். இதன் மூலம் இவர் ஒரு பாதுகாக்கும் தெய்வமாக அக்காலத்தில் மதிக்கப்பட்டுள்ளார் என்பது தெளிவாகிறது.
