தகிக்கும் பாலைவனத்தில் உப்பளத் தொழிலாளர்களின் துயரம்: குஜராத்தின் அவல நிலை

குஜராத் மாநிலத்தின் கட்ச் வளைகுடா பகுதியில் அமைந்துள்ள ரான் ஆஃப் கட்ச் (Rann of Kutch) பாலைவனத்தில், கடும் வெப்ப அலைகளுக்கு மத்தியிலும் உப்பு காய்ச்சும் தொழிலாளர்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காக போராடி வருகின்றனர். உலக வெப்பமயமாதல் காரணமாக இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் வெப்பநிலை 45 டிகிரி செல்சியஸை தாண்டி வரும் நிலையில், இந்த உப்பளத் தொழிலாளர்கள் நிழல் கூட இல்லாத வெட்டவெளியில் மணிக்கணக்கில் வேலை செய்கின்றனர். இவர்களின் கடின உழைப்பினால் தான் இந்திய சமையலறைகளுக்குத் தேவையான உப்பில் பெரும்பகுதி உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது, ஆனால் இவர்களின் வாழ்க்கை நிலை இன்னமும் இருளிலேயே உள்ளது.

அகர்தாரியா சமூகத்தின் பாரம்பரியமும் பருவநிலை மாற்றத்தின் பாதிப்பும்

தலைமுறை தலைமுறையாக உப்பு உற்பத்தியில் ஈடுபட்டு வரும் அகர்தாரியா சமூகத்தினர், ஆண்டின் பெரும் பகுதியை இந்தப் பாலைவனத்திலேயே கழிக்கின்றனர். வழக்கமாக அக்டோபர் மாதம் தொடங்கும் இந்த வேலை, கோடைக்காலத்தின் உச்சமான மே மற்றும் ஜூன் மாதங்கள் வரை நீடிக்கிறது. இருப்பினும், சமீபத்திய ஆண்டுகளில் முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் நிலவும் அதீத வெப்பம் இவர்களின் உடல்நலனை கடுமையாக பாதித்துள்ளது. போதிய குடிநீர் வசதியோ அல்லது மருத்துவ உதவியோ இல்லாத நிலையில், கொப்புளங்கள் மற்றும் தோல் நோய்களால் அவதிப்பட்டாலும், வாழ்வாதாரத்திற்காக இந்தப் பணியைத் தொடர வேண்டிய கட்டாயத்தில் அவர்கள் உள்ளனர்.

அரசு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு தொடர்பான சிக்கல்கள்

பாலைவனத்தில் நிலவும் கடுமையான சூழலைத் தாண்டி, சட்ட ரீதியான சிக்கல்களையும் இவர்கள் எதிர்கொள்கின்றனர். இந்தப் பகுதி வனவிலங்கு சரணாலயமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளதால், தங்களை அங்கிருந்து அப்புறப்படுத்த முயற்சிப்பதாக தொழிலாளர்கள் அச்சம் தெரிவிக்கின்றனர். பாரம்பரியமாக இந்த நிலத்தைச் சார்ந்து வாழும் தங்களுக்கு முறையான அங்கீகாரம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்பது இவர்களின் நீண்டகால கோரிக்கையாக உள்ளது. மேலும், டீசல் விலையேற்றம் மற்றும் குறைந்த கொள்முதல் விலை போன்றவை இவர்களைக் கடன் சுமையில் தள்ளியுள்ளது.

நவீன காலத்தின் தேவையும் தொழிலாளர்களின் எதிர்காலமும்

இந்தத் தொழிலாளர்களின் நிலைமையை மேம்படுத்த சூரிய சக்தி பம்புகள் (Solar Pumps) போன்ற சில நவீன மாற்றங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டாலும், அவை முழுமையாக அனைவரையும் சென்றடையவில்லை. கல்வி மற்றும் இதர அடிப்படை வசதிகள் இல்லாததால், இவர்களின் அடுத்த தலைமுறையும் அதே கடினமான சூழலிலேயே வளர வேண்டியுள்ளது. உலகிற்குத் தேவையான உப்பைத் தரும் இவர்களின் கைகளில் தழும்புகளும், இதயத்தில் ஏக்கமும் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளன. இவர்களின் உழைப்பிற்கு ஏற்ற ஊதியமும், பாதுகாப்பான பணிச்சூழலும் அமைத்துக் கொடுக்கப்பட வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.