அரசுப் பள்ளிகளில் மதிய உணவு கிடைக்கும்போது, ​​தனியார் பள்ளிகளில் உள்ள ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு ஏன் இல்லை?

2001-ஆம் ஆண்டில், பஞ்சம் மற்றும் பட்டினிப் பிரச்சினை தொடர்பாக மக்கள் உரிமைக் கழகம் தாக்கல் செய்த மனு மீது இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்பை வழங்கியது. அரசு மற்றும் அரசு நிதியுதவி பெறும் தொடக்கப் பள்ளிகளில் உள்ள ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் ஆறு மாதங்களுக்குள் சமைத்த மதிய உணவை வழங்குமாறு அது மாநிலங்களுக்கு உத்தரவிட்டது. ஏழைகளின் பசியைப் போக்கும் ஒரு நடவடிக்கையாகத் தொடங்கிய இது, குழந்தைகளை வகுப்பறைகளில் தக்கவைப்பதற்காக இந்தியக் கல்வி முறையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட மிகப்பெரிய நடைமுறைச் சோதனையாக இறுதியில் மாறியது.

இலவசப் பள்ளி உணவுத் திட்டம் புதியதல்ல. தமிழக அரசு 1960களின் முற்பகுதியிலிருந்தே இதைச் செயல்படுத்தி வருகிறது. இது, குறிப்பாகப் பெண் குழந்தைகள் மற்றும் ஏழைக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த குழந்தைகளின் பள்ளி வருகையில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. உச்ச நீதிமன்றத்தின் உத்தரவு, தமிழக மாதிரியை நாடு முழுவதும் சட்டப்பூர்வமாக்கியுள்ளது.

புள்ளிவிவரங்களின்படி மதிய உணவுத் திட்டத்தின் செயல்பாடு:

தற்போது ‘பிஎம் போஷன்’ என்ற பெயரில் இயங்கிவரும் இந்தத் திட்டம், நாடு முழுவதும் கோடிக்கணக்கான குழந்தைகளைச் சென்றடைகிறது:

பயனாளிகள்: UDISE+ (2024-25) அறிக்கையின்படி, இந்தத் திட்டத்தின் மூலம் நாட்டில் உள்ள 10.9 லட்சம் கல்வி நிறுவனங்களில் சுமார் 10.32 கோடி (103.2 மில்லியன்) குழந்தைகள் இலவச உணவைப் பெற்று வருகின்றனர்.

நிதி ஒதுக்கீடுகள்: மத்திய அரசு 2021-26 காலகட்டத்திற்கு ரூ. 54,061 கோடி நிதி ஒதுக்கீடு செய்துள்ளது. ஒவ்வொரு மாணவரும் சமையல் செலவுகளுக்காக தொடக்க நிலை மாணவர்களுக்கு ஒரு நாளைக்கு ரூ. 6.78-ம், உயர் தொடக்க நிலை மாணவர்களுக்கு ஒரு நாளைக்கு ரூ. 10.17-ம் செலுத்துகின்றனர்.

வருகையின் மீதான தாக்கம்: பொருளாதார ஆய்வின்படி, இந்தத் திட்டம் ஏழைக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த குழந்தைகள் தவறாமல் பள்ளிக்கு வருவதற்கும், படிப்பை பாதியில் கைவிடாமல் இருப்பதற்கும் ஒரு முக்கிய ஊக்கமளிப்பாக அமைந்துள்ளது.

இந்தத் திட்டத்தின் முக்கிய குறைபாடுகளும் சவால்களும் பின்வருமாறு:
இவ்வளவு பெரிய நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்ட போதிலும், இந்த அமைப்பில் சில பெரும் குறைபாடுகள் தெளிவாகத் தெரிகின்றன:

தனியார் பள்ளி மாணவர்களுக்கு இந்த வசதி கிடைக்கவில்லை: பிரதம மந்திரி போஷன் திட்டம் நாட்டின் மொத்த மாணவர்களில் 41.8 சதவீதத்தினரை மட்டுமே சென்றடைகிறது. சுமார் 9.58 கோடி மாணவர்கள் (மொத்த மாணவர்களில் 39%) அங்கீகரிக்கப்பட்ட தனியார் சுயநிதிப் பள்ளிகளில் படித்து வருகின்றனர். குறைந்த கட்டணம் கொண்ட தனியார் பள்ளிகளில் படிக்கும் ஏழை மாணவர்களுக்கு இந்த உணவு வசதி அறவே கிடைப்பதில்லை.

தரம் – பணவீக்கத்தின் சுமை: உணவுப் பணவீக்கத்திற்கு ஏற்ப சமையல் செலவுகளுக்கான நிதி அதிகரிக்காததால், பரிமாறப்படும் உணவின் தரம் மற்றும் சுகாதாரத்தைப் பற்றி தொடர்ச்சியான புகார்கள் எழுகின்றன.

வகுப்பறையில் மாற்றம் – சமூக ஒற்றுமை:

வருகையை அதிகரிப்பது மட்டுமல்லாமல், இந்தத் திட்டம் குழந்தைகளின் கல்வி மற்றும் சமூகத்தின் மீது பன்முகத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது:

கற்றல் மேம்பாடு: காலையில் வெறும் வயிற்றுடன் பள்ளிக்கு வரும் குழந்தைகள், மதியம் ஆரோக்கியமான மதிய உணவை உண்ணும்போது, ​​அவர்களின் கவனமும் ஒருமுகத்தன்மையும் மேம்படுவதைக் காணலாம். பாடத்திட்ட சீர்திருத்தங்களால் சாதிக்க முடியாததை ஒரு சூடான உணவு சாதிக்கிறது.

சாதி சமத்துவம்: வகுப்பறைக்கு வெளியே வழங்கப்படும் உணவு, சமூக வேறுபாடுகளின் அடையாளமாகக் கருதப்படும் இக்காலத்தில், பள்ளிகளில் சாதி, மதம் பேதமின்றி அனைத்துக் குழந்தைகளும் ஒரே இடத்தில் ஒன்றாக அமர்ந்து உணவருந்துவது சமூக நல்லிணக்கத்திற்கு அடித்தளமிடுகிறது.

நாம் கேட்க வேண்டிய கேள்வி

தினமும் 10 கோடிக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகளுக்கு உணவளிக்கும் இந்த மாபெரும் திட்டம், பல பத்தாண்டுகளுக்குப் புறக்கணிக்கப்படக்கூடாது. தரமான கல்விக்கு மதிய உணவு என்பது ஒரு சிறிய துணைக்கருவி மட்டுமே என்பதை மறுக்க முடியாது.

ஒரு குடிமகனாக, நாம் சிந்திக்க வேண்டிய ஒரே ஒரு விஷயம் இதுதான்: இந்தத் திட்டத்தில் உணவின் தரமும், நிதிப் பயன்பாடும் சிறப்பாக உள்ளதா? தனியார் பள்ளிகளில் படிக்கும் ஏழைக் குழந்தைகளுக்கும் இத்தகைய ஊட்டச்சத்து கிடைப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டிய அவசியம் உள்ளதா?