ஒரு நுகர்வோரின் உரிமைகள் யாவை? பிரச்சனை ஏற்பட்டால் எங்கு புகார் அளிக்க வேண்டும்?

ஒருவர் ஆன்லைனில் ஒரு மெத்தையை ஆர்டர் செய்தார். அவர் வீட்டிற்கு வந்தபோது, ​​அது சேதமடைந்திருப்பதைக் கண்டார். விற்பனையாளருக்குப் பலமுறை செய்தி அனுப்பியும், எந்தப் பதிலும் வரவில்லை. அவர் நிறுவனத்தின் செயலி மூலம் புகார் அளிக்க முயன்றபோது, ​​அங்குள்ள சாட்பாட் மூலமாகவே அதே போன்ற பதில் கிடைத்தது. தன்னால் எதுவும் செய்ய முடியாது என்றும், இந்த இழப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, அந்த நிறுவனத்தைப் பற்றி மற்றவர்களிடம் கூறுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்றும் அவர் உணர்ந்தார். ஆனால், இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளில் நுகர்வோர் புகார் அளித்து நீதி தேட இந்தியச் சட்டங்கள் அனுமதிக்கின்றன.

நுகர்வோர் உரிமைகளை மேலும் வலுப்படுத்தும் வகையில், மத்திய அரசு நுகர்வோர் பாதுகாப்புச் சட்டம்-2019-ஐக் கொண்டு வந்துள்ளது. இது முன்னர் நடைமுறையில் இருந்த 1986 ஆம் ஆண்டு சட்டத்திற்குப் பதிலாகக் கொண்டுவரப்பட்டது. இணையவழி வர்த்தகம், மின்வணிக நிறுவனங்கள் மற்றும் டிஜிட்டல் சேவைகளின் விரிவாக்கத்தைத் தொடர்ந்து, இந்தப் புதிய சட்டத்தில் பல மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன. நுகர்வோர் புகார்களைப் பதிவு செய்வதை எளிதாக்குவதுடன், தவறான விளம்பரங்கள், தரம் குறைந்த பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளில் உள்ள குறைபாடுகளுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுப்பதற்கான வழிமுறைகளும் இதில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.

உங்கள் சொந்த ஊரில் புகார் அளிக்க வாய்ப்பு

முன்னதாக, ஒரு நுகர்வோர் பொதுவாக விற்பனையாளர் அமைந்துள்ள பகுதியில் உள்ள நுகர்வோர் ஆணையத்தை அணுக வேண்டியிருந்தது. இதன் பொருள், மற்றொரு நகரம் அல்லது மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு நிறுவனத்திற்கு எதிராகப் புகார் அளிக்கப்பட்டால், கூடுதல் பயணச் செலவுகளையும் நேரத்தையும் செலவிட வேண்டியிருந்தது. 2019 ஆம் ஆண்டு சட்டம் இந்தச் சிரமத்தைக் குறைத்துள்ளது. இப்போது ஒரு நுகர்வோர் தனது வசிப்பிடத்திலிருந்தோ அல்லது பணிபுரியும் இடத்திலிருந்தோ புகார் அளிக்கலாம். உதாரணமாக, ஒரு நுகர்வோர் ஹைதராபாத்தில் வசித்து, மற்றொரு மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு நிறுவனத்திடமிருந்து ஒரு பொருளை வாங்கினால், புகார் அளிக்க அங்கு செல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை.

மூன்று நிலைகளில் நுகர்வோர் ஆணையங்கள்

நுகர்வோர் புகார்களைத் தீர்ப்பதற்காக மாவட்ட, மாநில மற்றும் தேசிய அளவில் மும்முனை அமைப்பு ஒன்று அமைக்கப்பட்டுள்ளது. புகாரின் மதிப்பின் அடிப்படையில், அணுகப்பட வேண்டிய ஆணையம் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

மாவட்ட நுகர்வோர் ஆணையம்: ரூ. 1 கோடி வரையிலான இழப்பீட்டுக் கோரிக்கைகள்.

மாநில நுகர்வோர் ஆணையம்: ரூ. 1 கோடி முதல் ரூ. 10 கோடி வரையிலான இழப்பீட்டுக் கோரிக்கைகள்.

தேசிய நுகர்வோர் ஆணையம்: ரூ. 10 கோடிக்கு மேற்பட்ட கோரிக்கைகள்.

பொதுவாக, பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை வாங்குவதில் உள்ள குறைபாடுகள் தொடர்பான பெரும்பாலான புகார்கள் மாவட்ட ஆணையத்தின் அதிகார வரம்பிற்குள் வருகின்றன. இந்த அமைப்பின் மூலம், நுகர்வோர் தங்கள் புகார்களைத் தங்கள் இருப்பிடத்திலேயே தீர்த்துக்கொள்ள வாய்ப்புப் பெறுகிறார்கள். ஒரு வழக்கறிஞரை நியமிக்க வேண்டிய அவசியம் கட்டாயமாக இல்லை.

நிறுவனங்களுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்கும் அதிகாரம்

மத்திய நுகர்வோர் பாதுகாப்பு ஆணையம் (CCPA) 2019 ஆம் ஆண்டு சட்டத்தின் மூலம் நிறுவப்பட்டது. இந்த அமைப்பு, நுகர்வோரின் நலன்களுக்குப் பாதகமான நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்க முடியும். ஒரு புகார் பதிவு செய்யப்படுவதற்காகக் காத்திருக்காமல், தானாகவே ஒரு விசாரணையைத் தொடங்கும் அதிகாரம் இதற்கு உண்டு.

தவறான விளம்பரங்கள், ஏமாற்றும் வணிக நடைமுறைகள் மற்றும் நுகர்வோரைத் தவறாக வழிநடத்தும் பிரச்சாரங்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கலாம். தேவைப்பட்டால், குறைபாடுள்ள அல்லது அபாயகரமான பொருட்களைத் திரும்பப் பெற உத்தரவுகள் பிறப்பிக்கப்படலாம். தவறான விளம்பரங்களில் ஈடுபடும் நிறுவனங்கள் மற்றும் தனிநபர்கள் மீது அபராதங்களும் விதிக்கப்படலாம். ஒரே பொருளில் உள்ள குறைபாட்டால் ஆயிரக்கணக்கான நுகர்வோர் பாதிக்கப்படும்போது, ​​ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாகப் புகார் அளிக்கத் தேவையில்லாமல், இந்த அமைப்பைப் பயன்படுத்திப் பெரிய அளவில் நடவடிக்கை எடுக்க முடியும்.

பொருளினால் சேதம் ஏற்பட்டால் இழப்பீடு கோரலாம்.

புதிய சட்டம், தயாரிப்புப் பொறுப்பு என்ற விஷயத்திற்குச் சிறப்பு அங்கீகாரம் அளிக்கிறது. உற்பத்தி குறைபாடு, வடிவமைப்புப் பிரச்சினை, அல்லது ஒரு பொருளைப் பயன்படுத்தும்போது எடுக்க வேண்டிய முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் குறித்த முறையான எச்சரிக்கைகளை வழங்கத் தவறியது போன்ற காரணங்களால் ஒரு நுகர்வோருக்குச் சேதம் ஏற்பட்டால், அதற்குப் பொறுப்பானவர்களிடமிருந்து இழப்பீடு கோரலாம். சூழ்நிலையைப் பொறுத்து, உற்பத்தியாளர் மற்றும் விற்பனையாளர் அல்லது சேவை வழங்குநர் மீதும் பொறுப்பு சுமத்தப்படலாம்.

நீங்கள் ஆன்லைனிலும் புகார் அளிக்கலாம்.

நுகர்வோர் புகார்களைப் பதிவு செய்ய மின்-பதிவு வசதியும் உள்ளது. இதன் மூலம், ஆணையத்திற்கு நேரடியாகச் செல்ல வேண்டிய அவசியமின்றி, இணையவழியில் புகாரைத் தொடங்கலாம். இருப்பினும், இந்த வசதியின் இருப்பு மற்றும் புகார் பதிவு செய்யும் நடைமுறை ஆகியவை மாநிலத்திற்கு மாநிலம் மாறுபடலாம்.

சேதமடைந்த மெத்தையை உதாரணமாக எடுத்துக்கொண்டால், பாதிக்கப்பட்டவர் தனது நகரத்தின் சம்பந்தப்பட்ட நுகர்வோர் ஆணையத்தில் புகார் அளிக்கலாம். தனது கோரிக்கையின் மதிப்பிற்கு ஏற்ப அவர் மாவட்ட ஆணையத்தை அணுகலாம். ஒரே நிறுவனத்தின் தயாரிப்புகளில் பலரும் இதே போன்ற குறைபாடுகளை எதிர்கொள்வது கண்டறியப்பட்டால், சிசிபிஏ (CCPA) அதிலும் கவனம் செலுத்தலாம்.

உரிமைகளைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம்

இருப்பினும், சட்டத்தில் உரிமைகள் இருக்கின்றன என்பதற்காக, ஒவ்வொரு புகாரும் உடனடியாகத் தீர்க்கப்படும் என்று கூறிவிட முடியாது. நுகர்வோர் ஆணையங்களில் வழக்குகள் நிலுவையில் இருப்பது ஒரு பிரச்சனையாக உள்ளது. புகார் அளிக்கும் செயல்முறை குறித்த விழிப்புணர்வு இல்லாமையும் பலருக்கு ஒரு தடையாக மாறி வருகிறது.

நிறுவனத்தின் வாடிக்கையாளர் சேவை பதிலளிக்கவில்லை என்றால், இனிமேல் எதுவும் செய்ய முடியாது என்று கருதிக்கொள்ளத் தேவையில்லை. வாங்கிய பொருள் குறைபாடுடையதாக இருந்தாலும், பணம் செலுத்திய சேவை கிடைக்காமல் போனாலும், அல்லது தவறான விளம்பரத்தால் நுகர்வோர் ஏமாற்றப்பட்டாலும், நுகர்வோருக்கு சட்டப்பூர்வமான தீர்வுகள் உள்ளன. ரசீது, பணம் செலுத்தியதற்கான ரசீது, ஆர்டர் விவரங்கள் மற்றும் புகார் தொடர்பாக நிறுவனத்துடன் நடத்திய உரையாடல்களுக்கான ஆதாரங்களைப் பாதுகாத்து வைப்பது நல்லது.

நுகர்வோர் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் பிரிவுகளை அனைவரும் மனப்பாடம் செய்ய வேண்டியதில்லை. ஆனால், தங்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்படும்போது எங்கே புகார் அளிப்பது மற்றும் என்ன உரிமைகளைப் பயன்படுத்துவது என்பது குறித்த அடிப்படைப் புரிதல் அவர்களுக்கு இருக்க வேண்டும். நிறுவனம் அளிக்கும் பதில் இறுதித் தீர்ப்பு அல்ல. அதைவிட உயர் மட்டத்தில் நீதியை நாடுவதற்கான வாய்ப்பை சட்டம் வழங்குகிறது.