ரேட்டிங் கொடுக்கும் வாழ்க்கை.. பகுதிநேரப் பணியாளர்களின் சொல்லப்படாத கதை

மழை பெய்யும் ஓர் இரவு. நேரம் கிட்டத்தட்ட 11 மணி. வீட்டு அழைப்பு மணி ஒலிக்கிறது. கதவைத் திறந்தால், மஞ்சள் நிற மழை ஜாக்கெட் அணிந்த இளைஞர் ஒருவர் கையில் உணவுப் பொட்டலத்துடன் நிற்கிறார். அவரை அர்ஜுன் என்று வைத்துக்கொள்வோம். உணவை ஒப்படைத்துவிட்டு, “குட் ஈவினிங் சார்… எனக்கு ரேட்டிங் கொடுங்கள் சார்” என்று சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பிவிடுகிறார்.

இப்படிப்பட்ட அர்ஜுன்களை நாம் தினமும் சந்தித்திருக்கலாம். ஆனால், அவரை அந்த ஆப் என்னவென்று அழைக்கிறது என்று கவனித்திருக்கிறோமா? அவர் ஒரு ஊழியர் கிடையாது. அவர் ஒரு பார்ட்னர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவருக்கு மாதச் சம்பளம் கிடையாது. ஒவ்வொரு டெலிவரிக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகைதான் கிடைக்கும். அவரிடம் முதலாளி யார் என்று கேட்டால், அந்த ஆப்தான் என்று சொல்லக்கூடும். இது கேட்பதற்கு எளிமையாக இருந்தாலும், சட்டரீதியாகவும் தொழிலாளர் உரிமைகள் அடிப்படையிலும் பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

அப்படியென்றால் தற்காலிக பணி வேலை என்றால் என்ன?

மாதச் சம்பள அடிப்படையில் வேலை செய்வதற்குப் பதிலாக, ஒவ்வொரு பணிக்கும் தனித்தனியாக ஊதியம் பெறுவதுதான் தற்காலிக பணி வேலை எனப்படுகிறது. உணவு டெலிவரி செய்யும் நபர்கள், கேப் ஓட்டுநர்கள், வீட்டு சேவைப் பணியாளர்கள், ஆப் மூலம் வேலை பெறும் ஃப்ரீலான்சர்கள் எனப் பலரும் இந்தப் பிரிவில் வருகின்றனர். நிதி ஆயோக் வெளியிட்ட 2022ஆம் ஆண்டு அறிக்கையின்படி, 2020-21ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவில் சுமார் 77 லட்சம் பேர் தற்காலிக பணி தொழிலாளர்களாக இருந்துள்ளனர். இந்த எண்ணிக்கை 2029-30ஆம் ஆண்டில் சுமார் 2.35 கோடியாக உயரும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது.

அதாவது, ஒரு தசாப்தத்தில் இந்தத் துறையில் பணியாற்றுவோரின் எண்ணிக்கை கிட்டத்தட்ட மூன்று மடங்காக அதிகரிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

தற்காலிக பணி வேலைகளால் கிடைக்கும் நன்மைகள் என்ன?

இந்த வேலைகளில் சேருவதற்கு பெரிய கல்வித் தகுதியோ, நேர்காணலோ, முன் அனுபவமோ பல நேரங்களில் தேவையில்லை. ஒரு வாகனமும், ஸ்மார்ட்போனும் இருந்தால் சில நாட்களிலேயே வேலையைத் தொடங்கிவிட முடியும். கிராமத்தில் வேலை கிடைக்காமல் நகரத்திற்கு வரும் இளைஞர்களுக்கும், குழந்தைகளைப் பார்த்துக்கொண்டு தங்களுக்கு ஏற்ற நேரத்தில் வேலை செய்ய விரும்பும் பெண்களுக்கும் இந்த வேலைகள் ஒரு வாய்ப்பாக அமைகின்றன. உதாரணமாக, அர்ஜுன் தனது 19 வயதில் கிராமத்திலிருந்து நகரத்திற்கு வந்து, ஒரு வாரத்திற்குள்ளாகவே வருமானம் ஈட்டத் தொடங்குகிறார். ஆனால், இந்த வாய்ப்புக்குப் பின்னால் சில முக்கியமான இழப்புகளும் இருக்கின்றன.

தற்காலிக பணி தொழிலாளர்களுக்கு இருக்கும் சவால்கள் என்ன?

ஒரு நிரந்தர ஊழியருக்கு மாதச் சம்பளம், ஊதியத்துடன் கூடிய விடுமுறை, வருங்கால வைப்பு நிதி, காப்பீடு உள்ளிட்ட பல்வேறு சலுகைகள் கிடைக்க வாய்ப்புள்ளது. ஆனால், தற்காலிக பணி தொழிலாளர்களின் நிலைமை வேறுபட்டது. அவர்களுடைய பெட்ரோல் செலவு, வாகனப் பராமரிப்புச் செலவு, மொபைல் போன் செலவு என அனைத்தையும் அவர்களே ஏற்க வேண்டும்.

உடல்நலக் குறைவு ஏற்பட்டால் வருமானம் நின்றுவிடும். சாலை விபத்தில் காயமடைந்தால் மருத்துவச் செலவுகளையும் அவர்களே சமாளிக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படலாம். அதுமட்டுமின்றி, ஒவ்வொரு டெலிவரிக்கும் வழங்கப்படும் தொகையை நிறுவனங்கள் மாற்றியமைக்க முடியும். அதில் தொழிலாளர்களுக்குப் பேரம் பேசுவதற்கான வாய்ப்பும் குறைவு.

ஒருபுறம் பார்ட்னர் என்று அழைக்கப்பட்டாலும், சம்பளம், வேலை ஒதுக்கீடு, செல்ல வேண்டிய வழி, வாடிக்கையாளர்களின் ரேட்டிங் எனப் பல விஷயங்களை ஆப்கள்தான் கட்டுப்படுத்துகின்றன.ஒரு மோசமான ரேட்டிங் கூட அவருக்குக் கிடைக்கும் அடுத்தடுத்த வேலை வாய்ப்புகளைப் பாதிக்கக்கூடும்.

தற்காலிக பணி தொழிலாளர்களுக்காக அரசு எடுத்துள்ள நடவடிக்கைகள் என்ன?

தற்காலிக பணி தொழிலாளர்களின் பிரச்சினைகளைக் கவனத்தில் கொண்டு, 2020ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட சமூகப் பாதுகாப்புச் சட்டத் தொகுப்பு (Code on Social Security) முதன்முறையாக தற்காலிக பணி மற்றும் பிளாட்ஃபார்ம் தொழிலாளர்களைச் சட்டரீதியாக அங்கீகரித்தது.

இதன் மூலம் காப்பீடு, மருத்துவம், மகப்பேறு நலன், விபத்துக் காப்பீடு, முதியோர் பாதுகாப்பு போன்ற சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்டங்களை வழங்குவதற்கான வழிவகைகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.மேலும், பிளாட்ஃபார்ம் நிறுவனங்கள் தங்களுடைய வருவாயில் ஒரு குறிப்பிட்ட சிறிய பங்கை, நிர்ணயிக்கப்பட்ட உச்ச வரம்புக்கு உட்பட்டு, தொழிலாளர்களுக்கான நிதியில் செலுத்த வேண்டும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.ராஜஸ்தான், கர்நாடகா உள்ளிட்ட சில மாநிலங்களும் இதற்கெனத் தனியாகச் சட்டங்களை இயற்றியுள்ளன.

அரசின் திட்டங்கள் உண்மையில் தொழிலாளர்களைச் சென்றடைகிறதா?

இங்குதான் மிக முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது.அரசின் திட்டங்கள் இருந்தாலும், அவற்றைப் பெற வேண்டிய தொழிலாளர்கள் அதில் பதிவு செய்திருக்கிறார்களா என்பதுதான் முக்கியம்.

அமைப்புசாரா தொழிலாளர்களைப் பதிவு செய்து, அவர்களுக்கு அரசு நலத்திட்டங்களைக் கொண்டு சேர்ப்பதற்காக e-Shram இணையதளம் செயல்பட்டு வருகிறது.2025 ஆகஸ்ட் 3ஆம் தேதி நிலவரப்படி, இந்தத் தளத்தில் 30.9 கோடிக்கும் அதிகமான தொழிலாளர்கள் பதிவு செய்திருந்தனர். ஆனால், அவர்களில் 3.37 லட்சத்திற்கும் சற்று அதிகமானவர்கள்தான் பிளாட்ஃபார்ம் தொழிலாளர்கள். நிதி ஆயோக்கின் கணக்கின்படி, இந்தியாவில் 77 லட்சம் தற்காலிக பணி தொழிலாளர்கள் இருந்த நிலையில், இந்தப் பதிவு எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாக இருக்கிறது. இந்த இரண்டு புள்ளிவிவரங்களும் வெவ்வேறு காலகட்டங்களைச் சேர்ந்தவை என்பதால் அவற்றை நேரடியாக ஒப்பிட முடியாது. இருந்தாலும், ஏராளமான தற்காலிக பணி தொழிலாளர்கள் இன்னும் இந்தப் பாதுகாப்பு அமைப்பிற்குள் வரவில்லை என்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். e-Shram இணையதளம் இருப்பதே சில தொழிலாளர்களுக்குத் தெரியாமல் இருக்கலாம். தொடர்ந்து டெலிவரி வேலைகளில் ஈடுபடுவதால் பதிவு செய்ய நேரமில்லாமல் இருக்கலாம். தங்களுக்கான உரிமைகளைக் கேட்டால் வேலை வாய்ப்பு பாதிக்கப்படுமோ என்ற அச்சமும் இருக்கலாம். முக்கியமாக, e-Shram இணையதளத்தில் பதிவு செய்வதற்கு எந்தக் கட்டணமும் கிடையாது.

தற்காலிக பணி வேலைகளுக்கு என்ன மாதிரியான பாதுகாப்பு தேவை?

இந்த விவகாரத்தில் நிறுவனங்களுக்கும் தொழிலாளர் அமைப்புகளுக்கும் இடையே வெவ்வேறு கருத்துகள் இருக்கின்றன. தற்காலிக பணி வேலைகளின் முக்கியமான சிறப்பம்சமே சுதந்திரமும் நெகிழ்வுத்தன்மையும்தான் என்று நிறுவனங்கள் கூறுகின்றன. ஒவ்வொரு டெலிவரி ஊழியரையும் நிரந்தர ஊழியராக மாற்றினால் நிறுவனங்களின் செலவுகள் அதிகரிக்கும்; வேலைவாய்ப்புகளும் குறையலாம் என்பது அவர்களின் வாதம்.

ஆனால், தொழிலாளர் அமைப்புகளோ, ஒருவரின் சம்பளம், வேலை செல்லும் வழி, ரேட்டிங் என அனைத்தையும் ஓர் ஆப் கட்டுப்படுத்தும்போது அவரை முழுமையான சுதந்திரமான தொழிலாளி என்று எப்படி அழைக்க முடியும் என்று கேள்வி எழுப்புகின்றன. இதற்கான விவாதம் இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, உலகின் பல நாடுகளிலும் நடைபெற்று வருகிறது.

ஒரு நிரந்தர ஊழியர், சுயதொழில் செய்பவர் என்ற இரண்டு பிரிவுகளுக்கு இடையே, தற்காலிக பணி தொழிலாளர்களுக்கெனத் தனியான சட்ட அங்கீகாரத்தையும் பாதுகாப்பையும் உருவாக்க வேண்டிய தேவை இருக்கிறது.

இறுதியாக ஒரு முக்கியமான கேள்வி…

நாம் ஒவ்வொரு முறை உணவு ஆர்டர் செய்யும்போதும், டெலிவரி முடிந்ததும் ஐந்து நட்சத்திர ரேட்டிங் கொடுக்கிறோம். ஆனால், அந்த ஐந்து நட்சத்திர ரேட்டிங் என்பது வெறும் பாராட்டு மட்டுமல்ல. அடுத்த நாள் அவருக்கு எவ்வளவு வேலை கிடைக்கும் என்பதையும் தீர்மானிக்கும் ஒரு காரணியாக இருக்கலாம்.

நாம் ஒரு நொடியில் கொடுக்கும் ரேட்டிங், ஒருவருடைய வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கக்கூடும். மழை பெய்யும் இரவில் நம் வீட்டு வாசலில் உணவுடன் வந்து நிற்கும் அந்த நபரின் வாழ்க்கைக்கும், பாதுகாப்புக்கும் யார் பொறுப்பு? அவரை பார்ட்னர் என்று அழைக்கும் நிறுவனங்களா? அவருக்கான சட்டப் பாதுகாப்பை உருவாக்கும் அரசாங்கமா? அல்லது அவருடைய சேவையைப் பயன்படுத்தும் நுகர்வோர்களான நாமுமா? இந்தக் கேள்விக்கான பதில்தான் இந்தியாவின் எதிர்கால தற்காலிக பணி பொருளாதாரத்தைத் தீர்மானிக்கப் போகிறது.