பெயர்ப்பலகையை மாற்றுவது எளிது -வகுப்பறையை மாற்றுவதே உண்மையான கல்வி சீர்திருத்தம்.
National Education Policy 2020 : தேசிய கல்விக் கொள்கை (NEP) 2020 அமல்படுத்தப்பட்டு ஆறு ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. ஆனால், அரசுப் பள்ளிகளில் வகுப்பறைகளின் நிலை, ஆசிரியர்களுக்கான பயிற்சி மற்றும் உள்கட்டமைப்பு வசதிகளில் எதிர்பார்க்கப்பட்ட முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளனவா? என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது.
ஒரு நாள் காலை, ஒரு ஓவியர் வந்து பள்ளியின் நுழைவாயிலில் இருந்த தொடக்கப் பள்ளி என்ற பழைய பெயர்ப்பலகையை அழித்துவிட்டு, அதற்குப் பதிலாக அடிப்படை நிலை என்று எழுதி வைத்தார். ஒரே ஒரு காலைப் பொழுதில் சிறிது வர்ணச் செலவில்—ஏதோ ஒரு கல்விச் சீர்திருத்தம் முழுமையடைந்துவிட்டது போன்ற தோற்றம் உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால், அந்தப் பெயர்ப்பலகைக்குப் பின்னால் இருந்த வகுப்பறையில் எந்த மாற்றமும் நிகழவில்லை.
அதே பழைய கரும்பலகை, 40 மாணவர்கள், பழுதடைந்த பெஞ்சுகள், மற்றும் முறையான பயிற்சியும் போதிய வளங்களும் கிடைக்காததால் சோர்வடைந்த ஆசிரியர்கள் என அனைத்தும் அப்படியே இருந்தன. ஒரே நாளில் மாற்றிவிடக்கூடிய பெயர்ப்பலகைக்கும், மேம்படுவதற்கு பல ஆண்டுகள் தேவைப்படும் வகுப்பறையின் தரத்திற்கும் இடையே உள்ள இந்த முரண்பாடே, தேசிய கல்விக் கொள்கை 2020-ன் (NEP 2020) உண்மையான நிலைமையாகும்.
அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள முக்கிய மாற்றங்கள்
34 ஆண்டுகால இடைவெளிக்குப் பிறகு, 2020 ஆம் ஆண்டில் புதிய தேசிய கல்விக் கொள்கை உருவாக்கப்பட்டது. இது நிர்வாக மட்டத்தில் பல மாற்றங்களைக் கொண்டுவந்துள்ளது. புதிய கல்வி அமைப்பு (5+3+3+4): பழைய 10+2 கல்வி முறைக்கு மாற்றாக, 3 முதல் 18 வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்காக 5+3+3+4 என்ற புதிய கல்வி அமைப்பு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
நிபுன் பாரத் இயக்கம் என்ற திட்டத்தின்படி, மூன்றாம் வகுப்பு முடிவதற்குள் ஒவ்வொரு குழந்தையும் அடிப்படை எழுத்தறிவு மற்றும் எண்ணறிவுத் திறன்களைப் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்பது இலக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. பல்கலைக்கழகச் சேர்க்கைக்காக ‘பொதுப் பல்கலைக்கழக நுழைவுத் தேர்வு’ (CUET) அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மேலும், பட்டப்படிப்புகளில் அதிக நெகிழ்வுத்தன்மை கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது; இதன்படி, மாணவர்கள் ஓராண்டு படிப்புக்குப் பிறகு சான்றிதழையும் (certificate), ஈராண்டு படிப்புக்குப் பிறகு டிப்ளோமாவையும் (diploma) பெற முடியும்.
இந்த மாற்றங்கள் நிர்வாக உத்தரவுகள் மூலம் கட்டாயமாக்கப்பட்டிருந்தாலும், வகுப்பறைகளில் புதிய கற்பித்தல் முறைகளைச் செயல்படுத்துதல், போதுமான பாடப்புத்தகங்களை வழங்குதல் மற்றும் கணினிகளுக்கு இணைய வசதியை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தல் போன்ற நடைமுறைச் செயல்பாடுகள், ஆசிரியர்களுக்குத் தேவையான கால அவகாசமும் வளங்களும் வழங்கப்பட்டால் மட்டுமே சாத்தியமாகும்.
2. மொழி தொடர்பான சிக்கல்கள் மற்றும் கூட்டாட்சி சவால்கள்:
கல்வி என்பது மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள் ஆகிய இரண்டின் அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்ட ‘பொதுப் பட்டியலில்’இருப்பதால், தேசிய கல்விக் கொள்கையைச் செயல்படுத்துவதில் சில மாநிலங்களுடன் கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்பட்டுள்ளன:
‘மும்மொழித் திட்டத்தை’ எதிர்த்த தமிழ்நாடு அரசு, மத்திய அரசு கல்வி நிதியை நிறுத்தியதைத் தொடர்ந்து, 2025 ஆம் ஆண்டில் உச்ச நீதிமன்றத்தை நாடியது.பொதுமக்களின் போராட்டங்களைத் தொடர்ந்து, தொடக்கப் பள்ளிகளில் இந்தியை கட்டாய மூன்றாவது மொழியாக்கும் தனது உத்தரவை மகாராஷ்டிர அரசு திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டது.
3. காலாவதியான வகுப்பறை முறை மாறுமா?
இந்தக் கொள்கை அமல்படுத்தப்பட்டு ஆறு ஆண்டுகள் (2020–2026) கடந்துள்ள நிலையில், இதன் முழுமையான விளைவுகளை மதிப்பிட பல தசாப்தங்கள் ஆகலாம். இருப்பினும், ஒரு தனிப்பட்ட மாணவரைப் பொறுத்தவரை, ஐந்தாண்டு காலம் என்பது அவர்களின் அடிப்படைக்கல்வியின் முழு கால அளவைக் குறிக்கிறது. ஒரு கொள்கை காகிதத்தில் எவ்வளவு சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தாலும் சரி, அல்லது பள்ளியின் நுழைவு வாயிலுக்கு எவ்வளவு புதிய வர்ணம் பூசப்பட்டிருந்தாலும் சரி; எந்தவொரு கல்விச் சீர்திருத்தத்தின் உண்மையான மதிப்பீடும், வகுப்பறையின் கடைசி வரிசையில் அமர்ந்திருக்கும் மாணவனுக்குக் கிடைக்கும் கற்பித்தலின் தரத்தில்தான் அடங்கியுள்ளது.