வேலைவாய்ப்பு என்பது உங்களை வேலைக்கு அமர்த்துவதா? அல்லது பாதுகாப்பை வழங்குவதா? உண்மையான நிலை இதுதான்

போக்குவரத்து சிக்னலில் கைவண்டியில் காய்கறிகள் விற்கும் ஒருவரிடம், “நீங்கள் என்ன தொழில் செய்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டால், அவர் சுயதொழில் செய்வதாகக் கூறுவார். இதே கேள்வியை ஒரு அரசாங்கக் கணக்கெடுப்பில் கேட்டால், அந்த நபர் “பணியில் இருப்பவர்” என்று கணக்கிடப்படுவார். தொழில்நுட்ப ரீதியாக இது உண்மையாக இருந்தாலும், இந்தப் புள்ளிவிவரங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள யதார்த்தம் வேறுபட்டது.

மத்திய புள்ளியியல் அமைச்சகம் மற்றும் சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (ILO) ஆகியவற்றின் அறிக்கைகளின் அடிப்படையில், இந்தியாவின் வேலைவாய்ப்புத் துறை மற்றும் முறைசாராத் துறை தொழிலாளர்களின் வாழ்வாதாரம் குறித்த ஒரு விரிவான பகுப்பாய்வு குறித்து பார்க்கலாம்.

வேலைவாய்ப்பு புள்ளிவிவரங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள உண்மைகள்:

நீங்கள் ஒரு மணி நேரம் வேலை செய்தாலும், அதுவும் ஒரு வேலைதான்.
இந்தியாவின் முக்கிய வேலைவாய்ப்புக் கணக்கெடுப்பான, காலமுறை தொழிலாளர் சக்தி கணக்கெடுப்பின் (PLFS) படி, ஒரு நபர் குறிப்பிட்ட வாரத்தில் குறைந்தபட்சம் ஒரு மணிநேரம் வேலை செய்தாலோ, அல்லது குடும்பப் பண்ணை/கடையில் இலவசமாக உதவினாலோ, அவர் ‘வேலையில் இருப்பவராக’ கணக்கிடப்படுகிறார். இது சர்வதேச அளவில் ஒரு பொதுவான நடைமுறையாக இருந்தாலும், இது வேலையின் தரத்தைப் பிரதிபலிப்பதில்லை.

90 சதவீதம் அமைப்புசாரா துறையில் உள்ளது

இந்தியத் தொழிலாளர் சக்தியில் கிட்டத்தட்ட 90 சதவீதம் பேர் முறைசாராத் துறையில் பணிபுரிகின்றனர். அவர்களில் பெரும்பாலானோருக்குப் பணி தக்கவைப்பு ஒப்பந்தங்கள், ஊதியத்துடன் கூடிய விடுப்புகள், வருங்கால வைப்பு நிதி (PF) அல்லது வேலைப் பாதுகாப்பு போன்றவை இல்லை.

இரு வேறு கேள்விகள் – இரு வேறு முகங்கள்

வேலைவாய்ப்பு குறித்து விவாதிக்கும்போது நாம் மனதில் கொள்ள வேண்டிய இரண்டு முக்கியமான விஷயங்கள் உள்ளன:

பிழைப்புக்காக ஏதாவது செய்வது: இந்தியாவில் வேலையின்மை அல்லது முழுமையான வேலையின்மை ஒரு பெரிய பிரச்சனை அல்ல. மக்கள் ஏதோவொன்றைச் செய்து தங்கள் வாழ்க்கையை நடத்தி வருகிறார்கள்.

நிலையான, பாதுகாப்பான வேலைவாய்ப்பு: தினமும் கடினமாக உழைத்த போதிலும், பதில் எப்போதும் ஏமாற்றமளிக்கிறது: உங்களுக்கு நிலையான சம்பளமும், எதிர்காலத்தின் மீது நம்பிக்கை அளிக்கும் பாதுகாப்பும் கிடைக்கிறதா?

ஒரு சிறிய உதாரணம்

சம்பள விடுமுறை உள்ள ஊழியர்கள் குடும்பத்தில் திருமணம் நடந்தால், அவர்கள் சில நாட்கள் விடுப்பு எடுத்தாலும் சம்பளம் வழங்கப்படும். ஆனால், அதே தினக்கூலித் தொழிலாளி அல்லது தெருவோர வியாபாரி இரண்டு நாட்களுக்கு ஒரே திருமணத்திற்குச் சென்றால், அந்த இரண்டு நாட்களுக்கான தனது வருமானம் முழுவதையும் இழக்க நேரிடும். இதன் பொருள், அவர்கள் ஓய்வு எடுக்க எடுக்கும் ஒவ்வொரு சிறிய முடிவும் ஒரு பெரிய நிதி இழப்புக்கு வழிவகுக்கும் என்பதாகும்.

நமக்கு என்ன வேண்டும்?

வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம் மற்றும் பாதுகாப்பு: நாட்டில் மக்களைப் பணியில் ஈடுபடுத்துவதில் நமது அமைப்பு எப்போதுமே முன்னணியில் இருந்து வருகிறது. ஆனால், குடும்பங்கள் அடுத்த ஆண்டுக்கும் எதிர்காலத்திற்கும் நம்பிக்கையுடன் திட்டமிடக்கூடிய நிதிப் பாதுகாப்பை வழங்கும் வேலைகளை உருவாக்குவதில் நாம் இன்னும் வெகுதூரம் பயணிக்க வேண்டியுள்ளது.

சுயதொழிலுக்கான மரியாதை: பல சிறு வணிக உரிமையாளர்கள் வெற்றிகரமாக சுயதொழில் செய்து வருகின்றனர். இருப்பினும், சிறந்த வாய்ப்புகள் இல்லாத கோடிக்கணக்கான மக்களுக்கு அமைப்புசாரா துறை ஒரு தேர்வாக இருக்க வேண்டுமா அல்லது அதுவே ஒரே பாதையாக இருக்க வேண்டுமா என்பதை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.

புதிய வேலைவாய்ப்புப் புள்ளிவிவரங்கள் வெளியிடப்படும்போதெல்லாம், “எத்தனை பேர் வேலை செய்கிறார்கள்?” என்று கேட்பதற்குப் பதிலாக, “வேலை செய்பவர்களில் எத்தனை பேர் சிறிதளவு தைரியத்துடனும் நம்பிக்கையுடனும் தங்கள் எதிர்காலத்தைத் திட்டமிட முடிகிறது?” என்று கேட்பதே உண்மையான முன்னேற்றத்திற்கான முதல் படியாகும்.