வேலை மீதான எதிர்பார்ப்புகள் அதிகரிக்கின்றனவா? கல்வித் தகுதிகள் மற்றும் வேலை வாய்ப்புகள் குறித்த உண்மைகள் என்ன?
இந்தியாவின் படித்த இளைஞர்கள் ஏன் இன்னும் வேலைவாய்ப்பைப் பெறுவதில் சிரமப்படுகிறார்கள்? சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின் (ILO) இந்திய வேலைவாய்ப்பு அறிக்கை மற்றும் இந்தியத் திறன் அறிக்கை ஆகியவற்றின் தரவுகள், படித்த வேலையின்மைக்கும் தொழில்துறைகளுக்குத் தேவைப்படும் திறன்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளியை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. விவரம் பார்க்கலாம்
ஒரு இளம் பெண் தனது பட்டப்படிப்பை முடித்து, தனது எதிர்கால வாய்ப்புகளை மேம்படுத்திக்கொள்ள முதுகலைப் பட்டப்படிப்பையும் முடிக்கிறார். இரண்டு ஆண்டுகள் கழிந்த பின்னரும், அவர் இன்னும் தனக்குப் பொருத்தமான வேலையைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார். மறுபுறம், தனது படிப்பை முடிக்காத அவரது உறவினர்களில் ஒருவர், ஏற்கெனவே நிலையான மாத வருமானத்துடன் பணிபுரிகிறார். அதிகக் கல்வி இருந்தால் வேலைவாய்ப்புக்கான பாதை எளிதாக இருக்க வேண்டுமே, ஆனால் அது ஏன் மேலும் கடினமாகிறது என்ற கேள்வி பலரின் மனதிலும் எழுகிறது. உண்மையில், இந்த முரண்பாடான சூழ்நிலைக்குப் பின்னால் உள்ள உண்மையான காரணங்கள் என்ன? சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (ILO) வழங்கிய புள்ளிவிவரங்களின் அடிப்படையில், இந்தியாவின் திறன் அறிக்கை குறித்த ஒரு சிறப்புப் பகுப்பாய்வு.
அதிகாரப்பூர்வ புள்ளிவிவரங்கள் என்ன சொல்கின்றன?
சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (ILO) மற்றும் மனித மேம்பாட்டு நிறுவனம் இணைந்து தயாரித்த ‘இந்திய வேலைவாய்ப்பு அறிக்கை’யின்படி:
வேலையின்மை விகிதம்: பட்டப்படிப்பு பெற்ற இளைஞர்களிடையே வேலையின்மை விகிதம் 29.1 சதவீதமாக உள்ளது, அதேசமயம் எழுதப் படிக்கத் தெரியாதவர்களிடையே இது வெறும் 3.4 சதவீதமாக மட்டுமே இருக்கிறது.
இடைநிலைப் பள்ளி மாணவர்களிடையே: இடைநிலைக் கல்வி அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட கல்வித் தகுதி பெற்ற இளைஞர்களிடையே வேலையின்மை 18.4 சதவீதமாக உள்ளது.
படித்த வேலையின்மை அதிகரிப்பு: மொத்த வேலையற்றோரில் படித்த இளைஞர்களின் பங்கு 2000-ஆம் ஆண்டில் 54.2 சதவீதமாக இருந்தது, ஆனால் அது 2022-ஆம் ஆண்டில் 65.7 சதவீதமாக அதிகரித்தது.
இந்த வேறுபாட்டிற்கான முக்கிய காரணங்கள்:
காத்திருக்கும் திறன்:
சேமிப்பு இல்லாத, கல்வியறிவற்ற ஒருவர் வேலையின்மை அல்லது சும்மா இருப்பதற்கு நிதி ரீதியாகத் தயாராக இருப்பதில்லை. பிழைப்பதற்காக, தங்களுக்குக் கிடைக்கும் எந்தவொரு குறைந்த ஊதியம் அல்லது நிலையற்ற வேலையையும் அவர்கள் உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்வார்கள். அவர்களிடம் குறைந்த வேலையின்மை விகிதம் இருப்பது அவர்கள் செல்வந்தர்கள் என்று அர்த்தமல்ல, மாறாகக் காத்திருப்பதற்கான வாய்ப்பு அவர்களிடம் இல்லை என்பதே அதன் பொருள். மறுபுறம், பட்டதாரிகளுக்குக் குடும்ப ஆதரவு இருப்பதால், தங்கள் கல்வி மற்றும் தகுதிகளுக்குப் பொருத்தமான ஒரு நிலையான வேலையைக் கண்டுபிடிக்கும் வரை காத்திருக்கும் நெகிழ்வுத்தன்மை அவர்களிடம் உள்ளது. இது அதிகாரப்பூர்வ தரவுகளில் வேலையின்மையாகப் பிரதிபலிக்கிறது.
பட்டங்கள் இருந்தபோதிலும்… திறன் பற்றாக்குறை உள்ளது (திறன் இடைவெளி):
ஒரு லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட தேர்வர்களிடம் நடத்தப்பட்ட சோதனைகளின் அடிப்படையில் அமைந்த ‘இந்தியா திறன் அறிக்கை 2026’ன் படி:
இந்தியாவில் பட்டம் பெற்றவர்களில் 56.35 சதவீதம் பேர் மட்டுமே, தொழில்துறைகள்/நிறுவனங்கள் விரும்பும் (வேலைவாய்ப்புக்குரிய) திறன்களைக் கொண்டுள்ளனர் என்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்த 46.2 சதவீதத்தை விட இந்த எண்ணிக்கை சிறப்பாக இருந்தாலும், இன்றைய பட்டதாரிகளில் கிட்டத்தட்ட பாதிப் பேருக்கு நேரடியாக வேலை பெறுவதற்கான நடைமுறைத் திறன்கள் இன்னும் இல்லை என்பதை இந்த அறிக்கை தெளிவுபடுத்துகிறது.
வெறுமனே ஒரு கல்லூரிப் பட்டம் பெற்றிருப்பது, உங்களுக்குத் தொடர்பாடல் திறன்களையோ, பகுத்தறியும் சிந்தனையையோ, அல்லது கள அளவிலான பிரச்சனைகளைத் தீர்க்கும் திறனையோ தானாகவே அளித்துவிடாது.
ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாடுகள்:
படித்த வேலையில்லாதவர்களில் பெண்களின் பங்கு 76.7 சதவீதமாகவும், ஆண்களின் பங்கு 62.2 சதவீதமாகவும் உள்ளது. இருப்பினும், பெண்களுக்குப் போதுமான பாதுகாப்பான வேலை வாய்ப்புகள் இல்லாதது, குடும்பப் பொறுப்புகள் மற்றும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் ஆகியவை அவர்களின் வேலைவாய்ப்புப் பயணத்திற்குத் தடைகளாக மாறி வருகின்றன.
தீர்வு என்ன?
பட்டம் பெறுவது ஒரு தொழில் வாழ்க்கையின் தொடக்கப் புள்ளி மட்டுமே, அது வேலைவாய்ப்பிற்கு முழுமையான உத்தரவாதம் அல்ல என்பதை இளைஞர்கள் உணர வேண்டும்.
மதிப்பெண் பட்டியல்களை மட்டுமே நம்பியிருக்காமல், படிப்புடன் சேர்த்து உள்ளகப் பயிற்சிகள், செய்முறைத் திறன்கள், கோடிங்/டிஜிட்டல் சான்றிதழ்கள் மற்றும் சிறந்த தகவல் தொடர்புத் திறன்களை வளர்த்துக்கொள்வது அவசியமாகும்.
பல ஆண்டுகள் படித்தும் இன்னும் வேலை தேடிக்கொண்டிருக்கும் இளைஞர்களைச் சந்திக்கும்போது, அவர்களின் திறமைகளை விரைவாக மதிப்பிடுவதற்குப் பதிலாக, அவர்களின் கல்விக்கும் இன்றைய தொழில்துறைகளுக்குத் தேவைப்படும் திறன்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் குறைக்க என்ன நடவடிக்கைகள் தேவை என்பதைப் பற்றி சிந்திப்பது நல்லது.