கொளுத்தும் கோடை காலத்தில் கோயில்களில் திருவிழாக்கள் கொண்டாடுவது ஏன்?

சித்திரை மற்றும் வைகாசி மாதங்கள் தமிழர் வாழ்க்கையில் கோடைகால திருவிழாக்களின் பருவமாகக் கருதப்படுகின்றன. குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில் உள்ள அம்மன் கோயில்களில் இந்த காலங்களில் திருவிழாக்கள் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் நடைபெறுவது வழக்கம். விவசாயப் பணிகள் முடிந்து அடுத்த பருவத்துக்காக மக்கள் காத்திருக்கும் இடைவேளையில், சமூக ஒற்றுமையையும் ஆன்மிக மகிழ்ச்சியையும் தரும் நிகழ்வாக இவ்விழாக்கள் அமைகின்றன. வெயிலின் தாக்கம் அதிகரிக்கும் இந்த நாட்களில், தெய்வ அருளைப் பெற மக்கள் கூட்டமாகக் கோயில்களை நாடுவது பழமையான மரபாக உள்ளது.

தமிழர் மரபில் கோடை விழாக்கள்

தமிழர்கள் ஆண்டை ஆறு பருவங்களாகப் பிரித்து வாழ்வியல் முறைகளை அமைத்திருந்தனர். இளவேனிலும் முதுவேனிலும் கோடைக்காலமாகக் கருதப்பட்டு, இந்த காலங்கள் திருவிழாக்களுக்கு ஏற்றதாகப் பார்க்கப்பட்டன. உத்தராயண காலம் தேவர்களின் பகலாகவும், தட்சிணாயன காலம் தேவர்களின் இரவாகவும் கருதப்பட்ட மரபு தமிழர் பண்பாட்டில் முக்கிய இடம் பெற்றது. இதனால் கோடை மாதங்களில் கோயில் விழாக்கள் நடத்துவது ஒரு ஆன்மிக வழக்கமாக உருவானது.

சங்க இலக்கியங்களில் கோடை விழா

தமிழர் நிலவியல் மற்றும் பருவ வாழ்க்கையைப் பற்றி தொல்காப்பியம் விரிவாகக் கூறுகிறது. முல்லை, குறிஞ்சி, மருதம், நெய்தல், பாலை எனப் பிரிக்கப்பட்ட நிலங்களுக்கு தனித்தனி பருவங்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. அதேபோல், இளவேனில் காலத்தில் காதல் தெய்வமான காமவேளுக்காக “வில்லவன் விழா” கொண்டாடப்பட்டதாக சங்க இலக்கியங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதனால் கோடை விழாக்கள் தமிழர் பண்பாட்டில் ஆயிரம் ஆண்டுகளாக தொடரும் மரபு என்பதை அறிய முடிகிறது.

சமூக ஒற்றுமையை வளர்த்த அம்மன் திருவிழாக்கள்

கோயில் திருவிழாக்கள் வெறும் ஆன்மிக நிகழ்வாக மட்டும் இல்லாமல், சமூக மக்களை ஒன்றிணைக்கும் விழாவாகவும் விளங்குகின்றன. கிராம மக்கள் அனைவரும் ஒன்றாகக் கூடி விழாக்களை நடத்துவதன் மூலம் உறவுகள் வலுப்பெற்றன. இசை, தெருக்கூத்து, நாட்டியம், நாடகம் போன்ற கலைகள் வளர்ச்சியடையவும் இவ்விழாக்கள் முக்கிய பங்காற்றின. மக்கள் தங்கள் உழைப்பின் சோர்வை மறந்து மகிழ்ச்சியுடன் கலந்து கொண்ட சமூக விழாவாக அம்மன் கோயில் திருவிழாக்கள் அமைந்தன.

சாக்கை திருவிழாவின் பாரம்பரியம்

கோடைகால அம்மன் கோயில் திருவிழாக்களில் சாக்கைத் திருவிழா மிகவும் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. சித்திரை மற்றும் வைகாசி மாதங்களில் நடைபெறும் இந்த விழாவில், கரகம் சுமத்தல், பால் குடம் எடுத்து வருதல், அம்மனுக்கு அபிஷேகம் செய்தல் போன்ற நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறும். மாலை நேரங்களில் சாக்கைக் கூத்து நடத்தப்பட்டு, கிராம மக்கள் இரவு முழுவதும் பாடல், நடனம் மற்றும் கலை நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்வர். நிறைவு நாளில் மஞ்சள் நீராட்டு விழா சிறப்பாக நடைபெறும்.

வெயிலும் மழையும் தெய்வ அருளும்

தமிழர் மரபில் வெயிலும் மழையும் உலகின் இரண்டு கண்களாகக் கருதப்படுகின்றன. மழையின்றி உயிர்கள் வாழ முடியாததுபோல், வெயிலும் வாழ்க்கைக்கு அவசியமான ஒன்றாக பார்க்கப்படுகிறது. இயற்கையின் இந்த இரு சக்திகளையும் மனிதன் கட்டுப்படுத்த முடியாததால், அவற்றை தெய்வ அருளாகவே மக்கள் கருதினர். அதனால் தாய்த் தெய்வங்களாக அம்மனை வழிபடும் மரபு உருவானது.

அம்மன் வழிபாட்டின் மருத்துவ நம்பிக்கை

கோடைக்காலத்தில் வெப்ப நோய்கள் அதிகம் பரவக்கூடிய சூழல் இருந்ததால், அம்மன் கோயில்கள் மக்களின் நம்பிக்கைக் கூடாரமாக இருந்தன. அம்மை, தோல் நோய், கண் நோய், வயிற்றுப்போக்கு போன்ற நோய்களிலிருந்து காப்பாற்றும் சக்தியாக அம்மன் கருதப்பட்டார். வேப்பிலை மற்றும் கூழ் போன்றவை அம்மன் வழிபாட்டில் முக்கிய இடம் பெற்றன. வேப்பிலை கிருமிநாசினியாகவும், கூழ் உடலுக்கு குளிர்ச்சி தரும் உணவாகவும் பயன்பட்டது. இதனால் அம்மன் ஆலயங்கள் ஒரு வகையில் மக்களின் பாரம்பரிய மருத்துவ மையங்களாகவே கருதப்பட்டன.

ஆன்மிகமும் வாழ்க்கை நிம்மதியும்

கோடை வெப்பம் உடலுக்கு சோர்வை ஏற்படுத்துவது போல, வாழ்க்கை சிரமங்களும் மனதுக்கு அழுத்தத்தை தருகின்றன. இந்த இரு துன்பங்களிலிருந்தும் காப்பாற்றும் தாயாக அம்மனை மக்கள் நம்புகின்றனர். கருமாரியம்மன், முத்துமாரியம்மன், வெக்காளியம்மன், காளியம்மன், திரௌபதி அம்மன் உள்ளிட்ட பல வடிவங்களில் தெய்வத்தை வழிபடும் தமிழர் மரபு, ஆன்மிக நம்பிக்கையும் சமூக வாழ்க்கையும் ஒன்றிணைந்த பாரம்பரியமாக தொடர்ந்து வருகிறது.