நெருங்கினால் பாயும் அம்புகள்! வெளி உலகிற்கு பூட்டு போட்ட செந்தினல் தீவின் மர்மம்!

வங்காள விரிகுடாவின் ஆழமான பகுதியில் அமைந்துள்ள வடக்கு செந்தினல் தீவு, பார்ப்பதற்கு மற்ற வெப்பமண்டல தீவுகளைப் போல அடர்ந்த காடுகளுடனும் தெளிவான நீர்நிலைகளுடனும் காட்சியளிக்கிறது. ஆனால், இந்தத் தீவின் இயற்கை அழகை விட அங்கு வாழும் மக்களே உலக அளவில் பெரும் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளனர். ‘செந்தினல்ஸ்’ (Sentinelese) என்று அழைக்கப்படும் இந்த பழங்குடி மக்கள், பல தலைமுறைகளாக வெளி உலகத்துடனான எந்தவொரு தொடர்பையும் கடுமையாக எதிர்த்து வருகின்றனர். உலகமயமாக்கல் பரவியுள்ள இந்த நவீன யுகத்திலும், வெளி உலகத் தொடர்பு இல்லாமல் தங்களது சொந்த விதிகளின்படி வாழ்ந்து வரும் பூமியின் மிகச் சில பழங்குடியின சமூகங்களில் இவர்களும் ஒருவராவர்.

60,000 ஆண்டுகள் பழமையான வரலாறு

ஆராய்ச்சியாளர்களின் கூற்றுப்படி, அந்தமான் தீவுகளுக்கு சுமார் 60,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த பழங்குடியினரின் முன்னோர்கள் வந்தடைந்ததாக நம்பப்படுகிறது. பல ஆயிரம் ஆண்டுகளில் இந்தத் தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் பல்வேறு சமூகங்கள் உருவெடுத்த போதிலும், செந்தினல் மக்கள் முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். அவர்கள் வேட்டையாடுதல் மற்றும் உணவு சேகரிக்கும் தங்களின் பாரம்பரிய வாழ்க்கை முறையை இன்றும் தொடர்ந்து வருகின்றனர். இவர்களது கருவிகள், வேட்டை முறைகள் மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கை ஆகியவை வளர்ச்சி இல்லாததைக் காட்டவில்லை, மாறாக தங்களின் தீவின் சூழலுக்கு ஏற்ப பல தலைமுறைகளாக அவர்கள் வளர்த்தெடுத்த அறிவின் வெளிப்பாடாகவே திகழ்கிறது.

ஆபத்தான பகுதி மற்றும் கடுமையான எதிர்ப்பு

தனிமைப்படுத்தப்பட்ட தங்களது எல்லையைப் பாதுகாப்பதில் இந்த மக்கள் மிகவும் உறுதியாக உள்ளனர். இவர்களது தீவை நோக்கி வரும் படகுகள் மற்றும் ஹெலிகாப்டர்கள் பெரும்பாலும் அம்புகளாலும் ஈட்டிகளாலும் தாக்கப்படுகின்றன. இது வெளிநபர்கள் தங்களது பகுதிக்குள் நுழைவதை அவர்கள் விரும்பவில்லை என்பதற்கான தெளிவான எச்சரிக்கையாகும். கடந்த 2006ஆம் ஆண்டில், இந்தத் தீவின் எல்லைக்குள் தவறுதலாக நுழைந்த இரண்டு மீனவர்கள் இப்பழங்குடியினரால் கொல்லப்பட்டனர். இந்தச் சம்பவம், முறையான அனுமதியின்றி அல்லது அவர்களின் விருப்பத்திற்கு மாறாக செந்தினல் எல்லைக்குள் நுழைவது எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதை உலகிற்கு மீண்டும் உணர்த்தியது.

இந்திய அரசின் ‘தொடர்பு கொள்ளாமை’ கொள்கை

கடந்த சில தசாப்தங்களாக, இந்திய அதிகாரிகளும் மானுடவியலாளர்களும் இந்த பழங்குடியினருடன் எச்சரிக்கையுடன் தொடர்பு கொள்ள முயன்றனர். அவர்களுக்கு தேங்காய்கள் போன்ற பரிசுகளை வழங்குவது, தூரத்திலிருந்து கண்காணிப்பது போன்ற நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. ஆனால், இந்த முயற்சிகள் பெரிய அளவில் பலனளிக்கவில்லை. இதனால், 1990களின் பிற்பகுதியில் இந்திய அரசு அவர்களுடனான தொடர்புப் பணிகளைக் கைவிட்டது. இதற்கு முக்கியக் காரணம், வெளி உலகப் பரவல் மூலம் அவர்களுக்கு ஏற்படக்கூடிய தொற்று நோய்களின் அபாயமே ஆகும்.

Also Read: நேரமும் மிச்சம்… பணமும் மிச்சம்… இதோ சூப்பர் ஹோம் ஹேக்ஸ்!

சாதாரண மக்களுக்கு லேசான பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் நோய்கள் கூட, நோய் எதிர்ப்புச் சக்தி இல்லாத இந்த தனிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்குப் பேரழிவை ஏற்படுத்தக்கூடும். இதனால் இத்தீவைச் சுற்றிலும் ஐந்து கிலோமீட்டர் (சுமார் மூன்று கடல் மைல்) பரப்பளவிற்குள் யாரும் நுழையக் கூடாது என்ற தடைச் சட்டம் அமலில் உள்ளது.