மாணவிகளின் படிப்பை பாதிக்கும் பள்ளிகளில் கழிப்பறைகள்.. நிலவரம் என்ன?

பதினான்கு வயதான ஒரு கிராமப்புறப் பெண், மாதத்தில் சில நாட்கள் பள்ளிக்குச் செல்வதில்லை. அதற்கான உண்மையான காரணத்தை அவள் யாரிடமும் சொல்வதில்லை. அவளுக்குப் படிப்பில் ஆர்வமில்லை என்று அவளுடைய ஆசிரியர்கள் நினைக்கிறார்கள். அவளுடைய பெற்றோரும் அவ்வாறே நினைக்கிறார்கள். ஆனால், உண்மை எல்லோரும் நினைப்பதை விட மிகவும் சிறியது, மேலும் அதை எளிதில் தவிர்க்கவும் முடியும். அவளுடைய பள்ளியில், சிறுவர்களுக்குக் கிடைக்காத, சுத்தமான, பாதுகாப்பான ‘பெண்களுக்கான கழிப்பறை’ இல்லை. மாதவிடாய் காலங்களில், தன் வகுப்புத் தோழிகளுடன் வகுப்பறையில் இருக்கும் சங்கடத்தை எதிர்கொள்வதை விட, அவள் வீட்டிலேயே இருக்கத் தேர்ந்தெடுக்கிறாள்.

இந்தச் சிறிய குறைபாட்டிற்குப் பின்னால், நாடு தழுவிய கல்வி முறையைப் பற்றிய ஒரு பெரிய சோகமான உண்மை மறைந்துள்ளது. யுனெஸ்கோ புள்ளியியல் நிறுவனத்தின் சமீபத்திய புள்ளிவிவரங்களின்படி, இந்தியாவில் கிட்டத்தட்ட 40 சதவீத மாணவிகள் 10 ஆம் வகுப்பை முடிப்பதற்கு முன்பே பள்ளியிலிருந்து விலகிவிடுகின்றனர். பெண் குழந்தைகளின் கல்வியில் பாலினப் பாகுபாடு என்பது கடந்த கால விஷயம் என்று நினைப்பவர்கள், இந்த எண்ணிக்கையைச் சற்று சிந்திக்க வைக்க வேண்டும்.

பள்ளி இடைநிற்றலுக்குக் காரணமான முக்கியத் தடைகள்

தொடக்கப் பள்ளியிலிருந்து இடைநிலைப் பள்ளிக்கு (9 மற்றும் 10 ஆம் வகுப்புகள்) மாறும் முக்கியமான வயதில், மாணவிகள் பள்ளிப் படிப்பை பாதியில் நிறுத்துவது அதிகரித்து வருகிறது. இதற்கு சில முக்கிய காரணங்கள் உள்ளன:

சுகாதாரம் – கழிப்பறைப் பற்றாக்குறை: மாதவிடாய் காலங்களில் தண்ணீர் மற்றும் தனிப்பட்ட கழிப்பறைகள் இல்லாததால், மாணவிகளால் ஒவ்வொரு மாதமும் சில நாட்கள் பள்ளிக்குச் செல்ல முடிவதில்லை. இந்த வருகையின்மை படிப்படியாக அதிகரித்து, அவர்கள் படிப்பில் பின்தங்குவதற்கும், இறுதியில் பள்ளியிலிருந்து விலகுவதற்கும் காரணமாகிறது.

தூரம் – பாதுகாப்பு குறித்த கவலைகள்: உயர்நிலைப் பள்ளிகள் வீடுகளிலிருந்து 5 கிலோமீட்டர் அல்லது அதற்கும் அதிகமான தொலைவில் இருப்பதாலும், முறையான போக்குவரத்து வசதிகள் இல்லாததாலும், பயண வழிகளில் ஏற்படும் துன்புறுத்தல்கள் (கேலி உட்பட) காரணமாகவும், பெற்றோர்கள் தங்கள் மகள்களின் பாதுகாப்பு குறித்துக் கவலை கொண்டு, அவர்களைப் பள்ளியிலிருந்து விலக்கி வருகின்றனர்.

குழந்தை திருமண அச்சுறுத்தல்: உலகளவில் நடைபெறும் குழந்தை திருமணங்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கு இந்தியாவில் நடைபெறுகிறது. ஒரு நல்ல செய்தி என்னவென்றால், ‘கேர்ள்ஸ் நாட் பிரைட்ஸ்’ அமைப்பின் ஆய்வின்படி, ஒரு பெண் முடிக்கும் ஒவ்வொரு கூடுதல் ஆண்டு இடைநிலைக் கல்வியும், அவளது குழந்தை திருமண அபாயத்தை 6 சதவீதம் குறைக்கிறது. கல்வி தடைபட்டால், குழந்தை திருமண அபாயம் அதிகரிக்கிறது.

நிதிச் சுமைகள் – வீட்டு வேலைகள்: ஏழைக் குடும்பங்கள் நிதி நெருக்கடிகளைச் சந்திக்கும்போது, ​​சிறு குழந்தைகளைப் பராமரித்தல் மற்றும் வீட்டு வேலைகளின் சுமை பெண்கள் மீது விழுகிறது. வளங்கள் குறைவாக இருக்கும்போது, ​​மகனின் கல்விக்கு அளிக்கப்படும் முன்னுரிமை மகளுக்கு அளிக்கப்படுவதில்லை.

தீர்வுகள் சாத்தியமற்றவை அல்ல

சமூகத்தில் உள்ள எல்லா மூடநம்பிக்கைகளும் அல்லது சமூக மனப்பான்மைகளும் ஒரே நேரத்தில் மாற வேண்டிய அவசியமில்லை. சில நடைமுறை நடவடிக்கைகள் மூலம் இந்தப் பிரச்சனைகளைச் சமாளிக்க முடியும்:

உள்கட்டமைப்பு: பள்ளிகளில் தண்ணீர் வசதியுடன் கூடிய தனிக் கழிப்பறைகளைக் கட்டுவது ஒரு பௌதீக உள்கட்டமைப்புத் தீர்வாகும்.

போக்குவரத்து: பாதுகாப்பான இலவசப் பேருந்துப் பயணம் அல்லது மிதிவண்டி விநியோகம் போக்குவரத்துச் சிக்கலைத் தீர்க்கிறது.

நிதி ஊக்கத்தொகைகள்: மாணவிகளின் பள்ளி வருகையின் அடிப்படையில் பணப் பரிமாற்றத் திட்டங்களையும் கல்வி உதவித்தொகைகளையும் வழங்குவது, அவர்களின் தொடர் கல்வியைக் குடும்பங்களுக்கு ஒரு நிதிச் சுமையாக இல்லாமல் எளிதாக்கும்.

சிந்திக்க வேண்டிய ஒன்று:

ஆரம்பத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட 14 வயது சிறுமியின் பிரச்சனை, கல்வியை முற்றிலும் புறக்கணித்ததால் ஏற்பட்டதல்ல. ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் ஏற்படும் ஒரு சிறிய உடல்ரீதியான தடையை, தீர்க்கப்பட வேண்டிய ஒரு பிரச்சனையாகக் கருதாமல், சகித்துக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு தண்டனையாகக் கருதுவதே உண்மையான தவறாகும்.

ஒரு குடிமகனாகவும் ஒரு சமூகமாகவும் நாம் நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய கேள்வி, பெண் குழந்தைகளின் கல்வியின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றி அறிவுரை கூறுவது அல்ல. மாறாக, நம் கிராமப் பள்ளியில் பெண் குழந்தைகளுக்காகச் செயல்படும் கழிப்பறை உள்ளதா? பள்ளிக்குச் செல்லும் பாதை பாதுகாப்பானதா? என்பதே. உண்மையான கேள்வி என்னவென்றால், இந்த நடைமுறைத் தடைகளை நாம் கண்டறிந்து, அவற்றுக்குத் தீர்வு காண்கிறோமா என்பதுதான்.