வறண்ட காலத்தில் குடிநீர் பற்றாக்குறை, மழைக்காலத்தில் வெள்ளம், ஒரே நகரத்தில் நிலைமைகள் ஏன் இவ்வளவு வித்தியாசம்?
வறண்ட காலத்தில் தண்ணீர் பற்றாக்குறை.. மழைக்காலத்தில் வெள்ளப்பெருக்கு.. இந்திய நகரங்களில் இந்த இரண்டு பிரச்சனைகளும் ஏன் ஏற்படுகின்றன? ஏரிகளின் ஆக்கிரமிப்பு, ஈரநிலங்களின் அழிவு, கான்கிரீட் கட்டமைப்புகள் மற்றும் பழைய வடிகால் அமைப்புகள் ஆகியவை தண்ணீர் நெருக்கடியை எவ்வாறு தீவிரப்படுத்துகின்றன? விரிவாக பார்க்கலாம்
கடந்த கோடையில், பெங்களூருவைச் சேர்ந்த ஒரு வியாபாரி, ஒரு டேங்கர் தண்ணீரின் விலைக்காக தண்ணீர் டேங்கர் ஓட்டுநருடன் பல மணி நேரம் பேரம் பேசினார். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, கனமழையால் ஒரு மணி நேரத்திற்குள் அதே வியாபாரியின் கடைக்குள் வெள்ளம் புகுந்து, அவர் புதிதாக வாங்கியிருந்த பொருட்கள் அனைத்தையும் அழித்தது. அதே கடை.. அதே வருடம்.. ஒரே தண்ணீரால் ஏற்பட்ட இரண்டு முற்றிலும் மாறுபட்ட பேரழிவுகள்.. இது முரண்பாடாகத் தோன்றினாலும், உண்மை என்னவென்றால், இவை இரண்டும் ஒரே பிரச்சினையின் இரு வேறுபட்ட முகங்கள்.
பழைய வடிகால்கள் – எதிர்பாராத மழைப்பொழிவு:
மும்பை நிலவரம்: ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில், மும்பையின் வடிகால் அமைப்பு ஒரு மணி நேரத்திற்கு 25 மில்லிமீட்டர் மழைநீரை மட்டுமே தாங்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டது. ஆனால் இன்று, மும்பையில் ஒரு மணி நேரத்திற்கு 100 மில்லிமீட்டருக்கும் அதிகமான மழை பெய்கிறது. இது வடிகால் குழாய்களின் கொள்ளளவை விட நான்கு மடங்கு அதிகம்.
டெல்லி உதாரணம்: 2024-ஆம் ஆண்டில் டெல்லியில் வெறும் 24 மணி நேரத்தில் 228.1 மி.மீ மழை பதிவானது. இது ஜூன் மாதம் முழுவதற்குமான சராசரி மழையளவை விட அதிகம்.
அறிவியல் பிழை: இந்தியாவில் உள்ள 70 சதவீதத்திற்கும் மேற்பட்ட நகரங்களில் அறிவியல் பூர்வமாக வடிவமைக்கப்பட்ட மழைநீர் வடிகால் அமைப்புகள் இல்லை.
அழிந்த கேதார் மரங்கள் – வற்றிப்போன நிலத்தடி நீர்:
வெள்ள அச்சுறுத்தல் மற்றும் தண்ணீர் பற்றாக்குறை ஆகிய இரண்டு நெருக்கடிகளும் எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்துள்ளன என்பதை பெங்களூரு நகரின் கதை தெளிவாகக் காட்டுகிறது:
ஒரு காலத்தில், பெங்களூருவில் 1,000-க்கும் மேற்பட்ட ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்ட ஏரிகள் இருந்தன. இன்று, 65 சதவீத ஏரிகளும் 80 சதவீத நீர்த்தேக்கங்களும் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு அல்லது முற்றிலுமாக நிரப்பப்பட்டு, பல மாடிக் கட்டிடங்களாக மாற்றப்பட்டுள்ளன.
ஏரிகள் வெறும் அழகுக்காக மட்டும் இல்லை. அவை நகரத்திற்கு இயற்கையான வெள்ளத் தடுப்புகளாகச் செயல்படுகின்றன; கனமழையின் போது நீரை உறிஞ்சி, வறண்ட காலங்களில் நிலத்தடியில் வெளியிட்டு, நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை அதிகரிக்கின்றன.
ஏரிகளை அழிப்பதால், மழை பெய்யும்போது நகரங்கள் விரைவாக வெள்ளத்தில் மூழ்கும், மழை இல்லாதபோது அதே வேகத்தில் வறண்டுவிடும்.
கான்கிரீட் காடுகள் – அதிகரித்த மனிதச் செயல்பாடு:
ஒரு காலத்தில் மழைநீரை உறிஞ்சிய ஈரநிலங்களும் சமவெளிகளும் இப்போது கான்கிரீட் சாலைகள், அடுக்குமாடி குடியிருப்புகள் மற்றும் வணிக வளாகங்களாக மாற்றப்பட்டுள்ளன. மண்ணில் ஊடுருவாத நீர், தாழ்வான பகுதிகளுக்கு வேகமாகப் பாய்ந்து வெள்ளப்பெருக்கை ஏற்படுத்துகிறது.
இதனால் ஏற்பட்ட சொத்து மற்றும் உயிர் இழப்பு கற்பனைக்கு எட்டாதது:
பெரும் சேதம்: 2021-ஆம் ஆண்டில் மட்டும், இந்தியா முழுவதும் 38.5 கோடி மக்கள் வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்டனர். இதனால், உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பயிர்களுக்கு ரூ. 49,617 கோடி மதிப்பிலான சேதம் ஏற்பட்டது.
சென்னை பேரழிவு: 2015-ஆம் ஆண்டு சென்னையைத் தாக்கிய வெள்ளம் ஒரே நேரத்தில் ரூ. 15,000 கோடிக்கும் அதிகமான இழப்பை ஏற்படுத்தியது.
உயிரிழப்பு: 2017-ல் 2,063 ஆக இருந்த உயிரிழப்புகளின் எண்ணிக்கை, 2019-ல் நாட்டில் வெள்ளத்தால் 2,754 ஆக உயர்ந்துள்ளது.
சீரமைப்பு முயற்சிகள் – குடிமக்களின் கருத்துக்கள்:
மத்திய அரசின் ‘அம்ருத்’ திட்டத்தின் கீழ், பல்வேறு மாநிலங்களில் ரூ.1,883 கோடி மதிப்பிலான 750 மழைநீர் சேகரிப்புத் திட்டங்கள் முடிக்கப்பட்டு, 3,445 நீர் தேக்கப் பகுதிகள் புனரமைக்கப்பட்டுள்ளன. இது ஓரளவு நிவாரணம் அளித்திருந்தாலும், முன்னர் இலவசமாக வழங்கப்பட்ட ஏரிகள் மற்றும் ஈரநிலங்களைப் பாதுகாப்பதில்தான் நிரந்தரத் தீர்வு அடங்கியுள்ளது.
இன்று நகரங்களில் வீடு அல்லது நிலம் வாங்குபவர்கள் இதைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். நீங்கள் வசிக்கும் பகுதி ஒரு காலத்தில் ஏரியாகவோ அல்லது நீர்த்தேக்கமாகவோ இருந்ததா?
நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய நேரம் இது: நமது நகரங்கள் நீரின் இயற்கையான ஓட்டத்துடன் இணைந்து செயல்படும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளனவா? அல்லது, ஒரே சுழற்சியில் மழைக்காலத்தில் வெள்ளத்தையும் வறண்ட காலத்தில் வறட்சியையும் உருவாக்கி, நாம் தொடர்ந்து நீருடன் போராடிக்கொண்டிருக்கிறோமா?