நாம் தூக்கி எறியும் குப்பைகள் எங்கே போய்ச் சேர்கின்றன தெரியுமா?

டெல்லியைச் சேர்ந்த ஒரு இல்லத்தரசி, தினமும் தனது வீட்டுக் கழிவுகளை உலர் மற்றும் ஈரக் கழிவுகள் என இரண்டு தனித்தனித் தொட்டிகளில் பிரித்து வைக்கிறார். இது சுற்றுச்சூழலுக்கு நல்லது என்று அவர் நினைக்கிறார். ஆனால் ஒவ்வொரு நாளும், ஒரு மாநகராட்சி வாகனம் வந்து, இரண்டு தொட்டிகளில் உள்ள கழிவுகளையும் ஒரே லாரியில் ஏற்றி, நகரத்தின் எல்லையில் உள்ள ஒரு குப்பைக் குன்றில் கொட்டுகிறது. இது ஒரே ஒரு வீட்டில் நடக்கும் விஷயம் அல்ல. இது இந்தியாவில் உள்ள லட்சக்கணக்கான வீடுகளில் ஒவ்வொரு நாளும் நடக்கும் ஒரு மௌனமான உண்மை!

குப்பைக் கணக்கெடுப்பு – மலைபோல் பெருகும் கழிவுகள்:

இந்தியா ஒவ்வொரு நாளும் 1,59,000 டன்களுக்கும் அதிகமான கழிவுகளை உருவாக்குகிறது. ஆண்டு அடிப்படையில், இது சுமார் 62 கோடி (62 மில்லியன்) டன்கள் ஆகும்.

சேகரிப்புப் பற்றாக்குறை: நகராட்சி அமைப்புகள் மொத்தமாக 43 மில்லியன் டன் கழிவுகளை மட்டுமே சேகரிக்கின்றன.

தோல்வி: குவிந்த குப்பைகளில் 12 மில்லியன் டன்கள் மட்டுமே கழிவு சுத்திகரிப்பு நிலையங்களைச் சென்றடைகிறது.

தரையைச் சென்றடையும் கழிவுகள்: சேகரிக்கப்பட்ட மீதமுள்ள 31 மில்லியன் டன் குப்பைகள் நேரடியாக வயல்களிலும் காலி இடங்களிலும் கொட்டப்படுகின்றன.

மொத்தத்தில், இந்தியாவில் உருவாகும் கழிவுகளில் 19 சதவீதம் மட்டுமே மறுசுழற்சி செய்யப்படுகிறது அல்லது அறிவியல் பூர்வமாக சுத்திகரிக்கப்படுகிறது.** மீதமுள்ள 80 சதவீதக் கழிவுகள் திறந்தவெளி குப்பைக் கிடங்குகளில் சென்று சேர்கின்றன.

அறிவியல் ரீதியான நிலக்குப்பைக் கிடங்கு மற்றும் திறந்தவெளிக் குப்பைக் கொட்டுதல்:
நம் நாட்டில், கழிவுகளைச் சுத்திகரிக்கும் சுகாதாரமான குப்பைக் கிடங்குகளை விட, ஒழுங்குபடுத்தப்படாத திறந்தவெளி குப்பைக் கிடங்குகள் பத்து மடங்கு அதிகமாக உள்ளன.

அறிவியல் குப்பைக் கிடங்கு: கழிவுகளிலிருந்து வெளியாகும் நச்சு நீர், மண்ணிலோ அல்லது நிலத்தடி நீரிலோ கசிவதைத் தடுப்பதற்காக, உரிய முன்னெச்சரிக்கைகள் மற்றும் வாயுப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளுடன் இது அமைக்கப்படுகிறது.

திறந்தவெளி குப்பைக் கிடங்கு: பாதுகாப்பற்ற நிலையில், குப்பைகள் பல தசாப்தங்களாகக் குவிந்து, மழைநீருடன் சேர்ந்து இரசாயனங்களை நிலத்தடி நீரில் கசியவிடுகின்றன. இதன் உள்ளே வெளியிடப்படும் மீத்தேன் வாயு, அவ்வப்போது உயிரிழப்பை ஏற்படுத்தும் தீ விபத்துக்களை உண்டாக்குகிறது.

சிறு தவறு பெரும் அச்சுறுத்தல்:

நாம் காய்கறித் தோல்கள், நெகிழிப் பைகள் மற்றும் உடைந்த பொருட்களை ஒரே கொள்கலனில் ஒன்றாகப் போடுகிறோம்.

கரிமக் கழிவுகளை (காய்கறித் தோல்கள்) தனியாகப் பிரித்திருந்தால், அவை இயற்கை உரமாகியிருக்கும். ஆனால், பிளாஸ்டிக்குடன் கலக்கும்போது, ​​அது அங்கேயே சிதைவடைந்து, கார்பன் டை ஆக்சைடை விட அதிக அபாயகரமான வாயுவான மீத்தேனை வெளியிடுகிறது.

ஈரமான குப்பைகளுடன் கலந்திருக்கும் பிளாஸ்டிக் உறைகளை மறுசுழற்சி செய்வது இயலாததாகிறது. பிளாஸ்டிக் பல நூற்றாண்டுகள் நீடித்து உழைக்கக்கூடியது.

கோடிக்கணக்கான வீடுகளில் இருந்து வரும் கலப்புக் கழிவுகள், நமது முக்கிய நகரங்களின் எல்லைகளுக்குள் பல மாடிக் கட்டிடங்களை விட உயரமான குப்பைக் குவியல்களாக மாறி வருகின்றன.

சமூகச் செலவு – ஏழைகளுக்கு ஒரு சாபம்

இந்தக் குப்பைக் குன்றுகளுக்கு அருகில் வசிப்பவர்கள், இந்தக் குப்பைகளை உருவாக்கிய பணக்காரர்கள் அல்ல. அவர்கள் ஏழையிலும் ஏழையானவர்கள். குப்பைக் கிடங்குகளில் இருந்து வெளிவரும் நச்சுப் புகையைச் சுவாசிப்பதாலும், மாசடைந்த நிலத்தடி நீரைக் குடிப்பதாலும் அவர்கள் நோய்களால் அவதிப்படுகிறார்கள். உண்மை என்னவென்றால், ஒருவரின் வீட்டில் குப்பைகள் மறைவதன் பின்னணியில், மற்றொருவரின் உடல்நலம் அழிக்கப்படுகிறது.

ஸ்வச் பாரத் இயக்கத்தின் மூலம் கழிவு சேகரிப்பு அதிகரித்திருந்த போதிலும், கழிவு பதப்படுத்தும் வசதிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கவில்லை. 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள், இந்தியா ஆண்டுக்கு 165 மில்லியன் டன் கழிவுகளை உருவாக்கும் என்று மத்திய மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் (CPCB) மதிப்பிட்டுள்ளது.

குடிமக்களாகிய நாம் சிந்திக்க வேண்டியவை:

வீட்டில் குப்பைகளைப் பிரிப்பது ஒரு நல்ல பழக்கம். ஆனால் ஒரு குடிமகனாக, நீங்கள் பிரிக்கும் குப்பைகள் நகராட்சி டிராக்டர் அல்லது லாரியால் தனியாகக் கொண்டு செல்லப்படுகிறதா? அல்லது அவை ஒன்றாகக் கலந்து வீசப்படுகிறதா? உங்கள் நகரத்தில் உள்ள மறுசுழற்சி அமைப்பு சரியாக உள்ளதா இல்லையா? என்று உங்களை நீங்களே கேட்டுக்கொள்வது மிகவும் முக்கியம்.

அடுத்த முறை உங்கள் வீட்டின் அருகே ஒரு குப்பை லாரி கடந்து செல்வதைப் பார்க்கும்போது, ​​அந்தக் குப்பை உண்மையில் எங்கே போய்ச் சேர்கிறது என்று யோசித்துப் பாருங்கள்!